t ^^2 ) 



Prob. efAlciati, in Tract. dc Pracfumt. {twtm- 

 tiam tradiderat , ita pergit, quod docet, praefimitio- 

 Hem esfe dcdiicendam cxfimcre ttprac, fiimcrei. e. 

 fumere pro vero, hahere pro vero, prae, i. e. antc- 

 quam aUunde probetur ; adeoque praefLimcio cst judi- 

 cium, quo aliquid pro vero Iiabetur, antequam aliiin- 

 de probetur. Conf. Virgilius Aeneklos ^ Libr. 

 XI. vs. i8. etjustinus, Libr. VL cap. 2. et Libr. 

 XL cap. 5. 



Pag. 27. indicium. Indicium etiam (ic definiri po- 

 test , quod fit ipfum factum idque certum , unde col- 

 ligitur factum non certum : in colligendis autem pofita 

 est praefumtio. Sic fi praefumtio definiatur probabi- 

 lis coliectio rei ex justS caufil, ea caufa est indiciunr, 

 quia ed ijtdicatur , quidprobabiliter actumfactumcjiicfit: 



Pag. 28. „0/2 apelle un foupcon un indicc" De 

 fuspicione egregie disferuisfe videtur Arnobius, 

 Adverf gent. Libr. II. % 78, dicens: „ quid est 

 ^, autem -fuspicio , nifi opinatio rerum incerta et in 

 j, nil expofitum jaculatio mentis illata ? Ergo , qui 

 ^ fuspicatur, non tenet, nec in lumine pofitus cogni- 

 „ tionis incedit." Conf. Noodt, ad tit. /. de 

 Prob. et praef 



Pag. 28. Praefumtio et juris fictio. De hdc dif- 

 ferentiil fequentia habct Chr. Jac. Zahn, Disfert. 

 de Fictionibus Juris Romani^ § 10: „ Fingitur fac- 

 5, tum , quod falfum esfb certo fcimus , praefumitur 



„ con- 



