Obs. 2. Biatora polychroa n. sp.: crusta contigua, granuloso- 
verrucosa, rugoso-plicata, virescenti; apotheciis adnatis, nudis, decolo- 
rantibus, primum urceolatis, dein planis atque convexis, excipulo cu- 
pulari, margine tenui demum evanescente; sporis luteis, praelongis, infra 
caudatis, multi-locularibus. — Fig. 1. 
Habitat in Ucrania ad corticem Aceris campestris. 
Est e stirpe Biatore& decolorantis sectionis Micaree Fr. S. V. Sc. 
I, pag. 112. — Crusta hypothallum album obtegens, contigua, e gra- 
nulis rugoso-verrucosis, cinereo-virentibus contexta. Excipulum thallo 
adnatum, cupulare, extus primum e carneo-rubro luteolum, dein fer- 
rugineo-fuscum et tandem spadiceum, intus aliquanto pallidius. Discus 
extus excipulo vwoncolor vel parum pallidior, intus primo albidus et de- 
nique fusco-brunneus, marginem tenuem, primo involutum, unde obtu- 
«sus videtur, excludens. Occurrunt pråeterea apothecia intus extusque 
(morbose) atra et alia, sporis destituta, extus pallide carneo-lutea, intus 
albida. Spore lutex, mature 0,036—60 millim. longe et 0,005—56 
millim. late, graciles, apice obtuse, infra in caudam attenuate, 5—12 
loculares. 
Ab omnibus mihi cognitis Lichenibus optime distincta. Biatore car- 
neole (Acu.), quacum etiam sporis longis, multi-locularibus congruit ”), 
sine dubio est proxima, sed preter majorem omnium partium (sporis 
exceplis) magnitudinem differt tum cruste et apotheciorum structura 
quum variis horum coloribus, unde etiam nomen polychro& ei imposui. 
Prelerea cum nulla nisi B. luteola et (forma apotheciis atris) B. sangui- 
neo-alra comparanda, sed notis jam allatis facillime dignoscitur. 
Locis humidis variat crusta leviori et obscuriori, sed characteres 
preterea servat. 
Obs. 3. Parva hec planta, in Suecia ad truncos cariosos pini 
frequentissima, vix et ne vix quidem ad Lecideam parasemam potest 
referri. Est quidem species ignobilis et proletaria, sed tamen vulgarior, 
quam ut omnino possit pretervideri. Sporis gaudet luteis, simplicibus, 
ellipticis, 0,008 millim. longis et dimidio circiter angustioribus. 
Obs. 4. Trachylia tigillaris (Acu.) var. Notarisii (Acolium Notarisii 
Tur.) a forma primaria difert crusta crassiore, apotheciis aliquanto ma- 
joribus et pråecipue sporis multi-locularibus, forma maxime variis. Quod 
ad differentias duas priores attinet, minoris sunt momenti, quum ex. 
gr. Tr. tympanella (Acu.) apotheciis majoribus minoribusve et crusta 
crassissima vel subnulla variet. Character autem e sporarum forma 
gravior quidem primo obtutu videtur esse, sed re vera non est. Hanc 
enim e luxurie plante crusteque crassitudine pendere me docuere 
forme Tr. tympanelle crusta crassiore, in quibus sporas quasdam 3—4 
loculares inveni, quum in aliis erusta minus evoluta instructis sporas 
modo biloculares vidi. -Quin etiam apud Tr. tigillarem veram, quum 
latas occupat plagas, apothecia sporas modo biloculares foventia reperi, 
") Differunt tamen in eo, quod spor&e Biat. carneole utringue sunt 
altenuate, 0,042—72 millim. longe et 0,004—5 millim. lata. 
Öfvers. af Kongl. Vel.-Akad. Förh. Årg. 12. N:o 1. 2 
