o BIJDR\r.i: TOT DE ANATOMIE Ei\ PHVTOGRAPIllE DER SPIIAGNA. 



H(M is ann die kiiiidkiindigon gehlekon, dat er in de bladen van ^pliogvum 

 twee cellenslelsels gevonden worden, waarvan het oen meer onmiddellijk dient 

 tot voeding der plant, het andere waarscliijnlijk het opslurpend vermogen van 

 die gewassen vermeerdert. Alle deze cellen zijn in eene enkele laag aan el- 

 kander gevoegd. I)e basis van de bladen loopt eenigzins langs de steng af; 

 hare cellen zijn daar aan de uitwendige cellcnlaag der steng gehecht, waar- 

 door het opzuigen van het vocht uit de steng des te sneller geschiedt. Die 

 |daatsing der cellen in eene enkele laag, waaromtrent de Indische soorten 

 geene uitzondering maken, onderscheidt de Sphagna van de Lcucobnjaceën. 



De bladcellen zijn oorspronkelijk aan elkander gelijk; doch weldra ziet men 

 daarvan Iwcederlei vormen ontstaan, namelijk verlengd-cylindrische, vocht- 

 lioudende, met groen cellenstof gevulde cellen, die, door aansluiting van de 

 eene op de andere in eene schuinsche rigting, de mazen van het hladnet uit- 

 maken, waartusschen vrij regelmatig groote wijdere poreuse cellen geplaatst 

 'zijn, die bij alle Europeschc soorten van Sphagnum dwars, ringvormig of 

 spiraalsgewijze gestreept zijn. De vorming der spiraal in die cellen schijnt 

 eene secundaire Ibrmatie te zijn, en wordt het best verklaard door aan te 

 nemen, dat het cellenstof zich hier aan den binnenwand dier cellen als een 

 .spiraalvezel aanzet, terwijl die aanzetting integendeel in andere cellen eene 

 gi'lijkmatige veidikking der cellenwand ten gevolge heeft. Gelijktijdig met 

 die s]iiraalvorming .schijnt er in die cellen lucht ontwikkehl te worden, waar- 

 floor zij blaasvormig woiden uitgezet en eenen veel grooteren omvang verkrij- 

 gen, dan de hen omringende, naauwere, groene cylindrischc cellen. 



Die spiraal nu ontbreekt in .sommige .soorten uit andere wcrelddeelen, Sph. 

 tiHtcropliijlliiia Dkumi., Sph. scriccuni iMüll., en in ons Spit. lloUianum. ^Vat 

 daarvan do reden zij, is moeijelijk te gissen. liet is echter opmerkelijk, dat 

 men die ook niet vindt in de stengbladen van verscheidene Europe.sche soorten, 

 noch in die van ^pli. Gedcannm, en dat men ze slechts bij uitzondering aantreft 

 in de bladen van de zoogenaamde vrucblsleel. De naam van poreuse cellen schijnt 

 mij daarom bij de beschrijving dei- Sphaijna verkieslijker toe, dan die van 

 Kpiraalvr-zelcidlcn, om ze van de andere cellen te ondersclicidiMi. 



In dt-n regel staan de poreuse cellen geïsoleerd tusscben de ben omrin- 

 gende groene cellen, die gewoonlijk 5 — 7 in getal zijn; b. v. in de lakhla- 

 den van Syi//. Grileamtm, PI. I, Fitj. I; de zeer lijn spiraalvezelige cellen 

 van S/(/(. Jnmiliiiliniamiiii, I'l. I, Fig. o; die van de takblailen van Sph. tenue, 

 l'l, I, Fi(j. 7, In de sli-nghladcn van Sph. Ilolliiuuiin, PI. Il, Fiy. I'2, en 



