■i ANATOMISCH PHYSIOLOGlSCn ONDERZOEK OVER HET 



waarvan eenige een hoogst fijn net van vertakte draden vormen, hetwelk 

 dikwijls zeer moeijelijk van het hiertusschen inloopend iijn net van hloed- 

 vatcn te onderscheiden is, en waarvan het vei-hand met de mergstof of witte 

 zenuw- of hersendraden nog op verre na niet overal is beslist en met over- 

 tuigende duidelijkheid aangewezen. 



Vooral heeft het zamenstel van het ruggemerg, van welks oplossing de 

 verklaring van eene menigte gewigtigc physiologische vragen afhankelijk is, 

 in de laatste jaren de aandacht der voornaamste ontlcedkundigen bezig 

 gehouden. 



Vroeger scheen de vraag, of de zenuwdraden uit de wortels der zenuwen 

 onmiddelijk door het ruggemerg tot in de hersenen verliepen, naauwelijks 

 aan eonigen twijfel onderhevig te kunnen zijn; daar niet alleen het gevoel 

 zich door het ruggemerg aan de hersenen mededeelt, maar ook van hier 

 met eene onbegrijpelijke snelheid de bevelen van onzen wil naar de verschil- 

 lende spieren worden overgebragt. 



Nadat verder door Ehre^berg het maaksel van hersenen en ruggemerg 

 als uit (ijnc buisjes bestaande was aangetoond *, scheen het onmiddelijk 

 verband der zenuwen door het ruurctemer» met de hersenen door Valemin 

 buiten allen twijfel te zijn aangetoond •]*. Remack echter, die zich later bij- 

 zonder met het mikroskopisch onderzoek der grijze stof bezig hield en de 

 gangliëncellen met hunne uitloopende draden nader onderzocht §, was een 

 der eersten, die omtrent het gevoelen van den eenvoudigen oorsprong der 

 zenuwen door het ruggemei'g uit de hersenen eonigen twijfel schijnt ge- 

 koesterd te hebben, hoezeer hij zich onthoudt om eenig bepaald gevoelen 

 aan te geven; hij zegt namelijk: De ralionc, quac inlcr radices iicrvonim spi- 

 naliuin el sitbstantias medullae spinalis inlerccdU, nihil ad huc constat, ncqtte 

 ipse quamque Imic rei invesiigandac jüurimum operac dcderim, aliquid certe 

 ad huc profcrrc pussum. ld soliim prrsunsum haheo, fibras radicum ncrvo- 

 rum, non tam simpliccm oriyincm haberc, ui in fibras lungiludinalea meditllao 

 spinalis mox transeant **. 



' C. G. Ehrexberg, Bcolidrlduni) cincr unrjckannlcn Slniclur des Sedenorijans. Berl. 1836. — 

 Zie ook Pogoendoef's Annal. 1833. 



t Nova Acta Lcnpold. 1826, Tom. XVIU, pag. 131. 



§ Observalioncs anal. et mirrosc de sysl. nerv. slrnclura. BcrI. 1838. 



•♦ I. c. pag. 19 sq. 



