ö ANATOMISCH PHYSIOLOGISCII ONDERZOEK OVER HET 



seleii van zelve geleid tot het vermoeden, dat er een naauwer centraal ver- 

 band bestond tusschen de gevoel- en beweegzenuwen van denzelfden stam; 

 om deze redenen nam ik mij voor te beproeven of ik misschien door een 



hier nog deze wet met een enkel woord toe te lichten. Ik heb deze wet uitgedrukt met de vol- 

 gende woorden: dal, terwijl de zenuw beiverjingstahkcn afgeeft naar de spieren, hare rjevoclluliken 

 loopcn naar dut deel [der huid), hetwelk door diezelfde spieren bewogen wordt, of met andere 

 woorden: cenc ruggemergzenuw geeft hare beweegtakken naar de spieren als werktuigen van be- 

 weging, en hare gevneltakken naar hel bewogen deel. 



Eenige weinige voorbeelden mogen deze wet ophelderen: de nervus pcrforans Casserii aan den 

 arm geeft bewegingstakken aan den biceps en brachialis internus, die den voorarm buigen ; zijne 

 gevoelstakkeu verspreiden zich naar den voorarm zelven, vooral aan de radiaalzijde, die door deze 

 spiereu het sterkst wordt opgeheven; de nervus raedianus geeft zijne eerste takken aan de buigers 

 der vingeren, zijne gevoelstakkeu aan de binnenzijde der vingeren, welke door deze spieren worden 

 bewogen ; heizelfde doet aan de ellepijpszijde de nervus ulnaris, en deze geeft bovendien nog op 

 de rugzijde bewegingstakken aan den ulnaris externus en cutanei externi en ook aan het hier- 

 door bewogen gedeelte der buitenzijde van de hand en vingeren de gevoelstakken. — De spaak- 

 beenszenuw geeft takken aan den triceps brachii en zendt van hier hare gevoeltakkon aan de rug- 

 zijde van den voorarm, die door deje spieren wordt uitgestrekt ; het vervolg der zenuw geeft tak- 

 ken aan de extensores digitorura en gevoeltakken van den rug der vingeren, die hierdoor bewo- 

 gen worden. De bovenste lendeuzenuwen geven takken aan den psoas en iliacus internus, en ver- 

 der gevoeltakken aan de voorzijde der dij, welke door den psoas en iliacus internus wordt gebo- 

 gen. Hetzelfde is toepasselijk op de cruralis en ischiadicus met al zijne takken. Bijzoudcr merk- 

 waardig spreekt deze wet in de derde en vierde halszenuwcn ; deze geven takken aan den sterno- 

 ck-idomastoidcus en andere halsspicren, die het hoofd ter zijde bewegen, en tevens takken, die 

 zich omslaan en weder naar boven loopende, zich begeven naar die zijde van het hoofd, die door 

 deze spieren bewogen wordt; doch zij geven ook spiertakken aan den levator scapulae en tevens 

 nrderdalcnde gevoeltakken, die over den schouder en het sleutelbeen loopen, welke door den ster- 

 no-cleidomastoideus en levator scapulae worden opgetrokken. Ook bij dieren vindt deze wet hare 

 gestrenge toepassing. De grond der wet is, dat wij de werking der spieren zelve niet gevoelen, 

 noch haren graad van zamentrekking, dan waren wij geboren anatomen ; de spieren zelve ontvan- 

 gen gccne ware gevoelzeuuwen, maar wij verkrijgen kennis van hare werking, door de verande- 

 ring, die zij bij beweging in de gevoelige huid veroorzaken; van hier, dat wij bij verlies van gevoel 

 ook de maat missen van beweging, en die niet meer met juistheid kunnen besturen. Aan de an- 

 dere zijde bleek het mij, dat eene niet te sterke prikkeling, ecne kitteling of wrijving, cenc reflex- 

 beweging voortbrengt in de spieren, die uit dcnzelfdcn zenuwstam bewegingstakken ontvangen; ik 

 nam dit waar bij verlamden, en het is gemakkelijk te zien bij zeer jonge kinderen, waar kitteling 

 in Ue hand buiging der vingeren, aan de rugzijde uitstrokking teweegbrengt, zoodat deze wet ook 

 v;in toepassing is op het aanwenden van inwrijvingen van vlugtigc linimcntcn, om de werking van 

 "pieren op te wekken. Zoo zag ik bij cenen verlamde door het wrijven van linimcnlum volatile 

 op den rug der hand, sterk gecontrnheerde vingeren in even zoo de onwillekeurig gebogen arm 

 door inwrijven op de rugzijde van den voorarm zich van zelve uitstrekken. Galvanismc echter volgt 

 niet bepaald den loop der zenuwen, maar wekt meerdere verschillende spieren op. die in den loop 

 des strooms gelegen zijn. 



