FIJNERE ZAMENSTEL EN DE WERKING VAN HET RÜGGEMERG. 9 



n.iauwkcuriger onderzoek van het zamenslcl van het luggemerg dit verband 

 zoude kunnen opsporen. 



Ofschoon de uilkomst in dit zoo nioeijehjk gedeelte niet geheel en al be- 

 antwoordde aan hetgeen ik verlangde te weten^ voerden mijne onderzoekin- 

 gen toch tot eenc verklaring, waardoor het mij toescheen, de meeste vragen 

 over het zamenstel en de werking van het ruffffemers oncrcdwonffen te 

 kunnen beantwoorden, waartoe iedere bijdrage op dit zoo onzekere veld, waar 

 eene zoo groote menigte van vivisectien meer verwarring en tegenspraak, dan 

 stellige waarheden hadden aangebragt, niet van gewigt ontbloot is. 



Ik deelde de uitkomsten van mijn onderzoek het eerst voorloopig mede 

 in de 'aanteekeninwn van het verhandelde in de sectie voor Natuur- en Ge- 



o 



neeskunde van het Prov. Utrechtschc Genootschap, den 'i6"^° Junij 1848 *, 

 hetgeen ik later uitvoeriger en door verschillende praeparaten toegelicht in 

 den herfst van dat jaar in hot Kon. Ned. Instituut voordroeg. 



Door namelijk het ruggemorg, op de wijze zoo als door Stilling was 

 aangegeven, in spiritus te verharden, gelukte het mij meerdere zoo wel dwarse 

 als overlangsche dunne sneedjes te vervaardigen, waarin zich, nadat ik die 

 tot eene genoegzame doorschijnendheid had gebragt, niet alleen eene menigte 

 multipolaire gangliëncellen vertoonden, maar ook een net van vertakte dra- 

 den, waardoor deze cellen onderling te zanien hingen en een zeer zamen- 

 gesteld net vormden, vooral in de voorste horens der grijze stof; doch ook 

 in de achterste horens trof ik hoewel meest kleinere gangliëncellen aan, die 

 eveneens mij voorkwamen door meerdere of mindere draden onderling vcr- 

 renigd te zijn; deze cellenhoopen in de grijze stof schenen mij toe verschil- 

 lende meer of minder zamenhangende groepen te vormen, waaruit het mij 

 in enkele sneedjes gelukte, de voorste zenuwworlels te zien ontspringen; zoo- 

 dat ik meende te mogen besluiten, zoo als Volkmaniv en Wagner reeds had- 

 den vermoed, dat de voorste zenuwwortels zich niet naar boven langs het 

 luggemerg tot de hersenen verlengen, maar alle uit groepen van multipo- 

 laire gangliëncellen onts[)ringou. Ook do achterste wortels kon ik in enkele 

 gevallen tol aan gangliëncellen vervolgen der achterste horens, die naar mijne 

 lueening niet de groep gangliëncellen en de voorste horens te zamen hangen, 

 terwijl een ander gedeelte der achterste wortels mij toescheen, zonder in de 



* Zie ook deze waarnemingen verUiaUl in liet Zwcedscli door J. V. Lieduowi, in het Tijd- 

 sclirift Ilijnii'ii Mederinsk och Phcrm. Mumitlssh-ifl. Il H. IS'l'J. Sepl. pag. 553 sqq. 



8 



VEItHASD. l)i;U KÜNINKI. AKADKMIK, DEEI. II. 



