FIJNERE ZAMENSTEL EN DE WERKING VAN HET RÜGGEMERG. H 



afkomslig, als dragers van den indruk van den wil^ en ecne naar beneden aan de 

 aclilerzijde voor de rellcxzenuwen, terwijl op beiderlei werkingen ontladingen 

 uit de gangliëngroepen moeten volgen, en evenzeer de coördinatie der spieren 

 bewaard blijven. 



Dit was in het kort de hoofdinhoud van mijne waarnemingen, die ik ook 

 in verscliillende dieren had uitgestrekt, en door meerdere bewijsgronden 

 meende te kunnen staven. 



In dezen tusschenlijd is de üjnere structuur en zamenstclling van het rugge- 

 merg door meerdere beroemde schrijvers nader onderzocht geworden, hetgeen 

 echter tot zeer verschillende uilkomsten en meeningen heelt geleid, zoodal 

 wij in onze kennis aangaande het maaksel van het ruggemerg nog op verre 

 na niet tot zekerheid gekomen zijn ^ echter is het, mij aangenaam te zien, 

 dat door de laatste onderzoekingen meer en meer alle stellingen bevestigd 

 zijn, die ik in 1848 heb voorgedragen, en die in dat jaar gedrukt zijn *. Om 

 deze redenen acht ik het niet geheel onnut, nadat ik de vroegere onderzoe- 

 kingen voor eenigen tijd op nieuw heb opgevat, en hiervoor eene geheel 

 nieuwe en verbeterde wijze van bereiden heb ontdekt, mijne waarnemingen 

 door latere onderzoekingen verrijkt en uitgebreid, andermaal voor te dragen. 



Vervolgen wij eerst, wat andere schrijvers omtrent dit gcwigtig onderwerp 

 nader hebben aan het licht gebragt, om zoo als in één tafereel een overzigt 

 te kunnen geven van het standpunt, waartoe wij thans in dit gedeelte ge- 

 komen zijn. 



Nadat het scheen, dat door den arbeid van Stilling, Volkmanix en Wag- 

 iVER de oude leer van oenen onmiddelijken zamoiihang der zenuwen door hel 

 ruggemerg met de hersenen meer en meer twijfelachtig werd, en dreigde 

 geheel te zullen worden verworpen, vond dit gevoelen van den oorsprong 

 der zenuwen in het ruggemerg eenen hevigen bestrijder in Kölliker, die 

 door nieuwe onderzoekingen en berekeningen weder hel oude gevoelen van 

 eenen diiecten oorsprong van alle zenuwen uil de hersenen zocht te hand- 

 haven, en de gronden van Volkmann te wederleggen "f. 



Dat inderdaad in het bovenste gedeelte van het ruggemerg alle zenuwdra- 

 den, die van het ruggemerg uitloopen, kunnen bevat zijn, hetgeen, zooals 

 wij boven gezien hebben, op zeer aannemelijke gronden Volkmaniv had 



* Zie Aanteelceningen van de Scctio-vcrgadcring vnn hel 1'rov. Utr. (Scn. Junij 1848. 

 + Mihrosl;. Anal. 2 B. 1 St. pag. 425 sqq. 



8* 



