I 4 ANATOMISCH PHYSIOLOGISCH ONDERZOEK OVER HET 



fcn vorband (Vcimitlliing) van «bevoel on willekeurige beweging alleen door 

 contiguitcit niet kan gedacht worden, daar dan de leiding door het merg niel 

 aan den gang of aan het verloop van bepaalde vezels zoude gebonden zijn % 

 iets, waarin ik geheel met Köllikeu instem; later echter stelt hij weder, 

 dat de rellex-verschijnselen, die in de grijze stof plaats hebben, niet nood- 

 wendig aan de contiiuiiteit van vezels zouden gebonden zijn, daar zij in ge- 

 heel verwijderde gedeelten voorkomen -f; hij meent, dat onder bijzondere 

 omstandigheden, dat is, bij eigenaardige prikkels of eene ongewone stem- 

 ming van de hersenen of het ruggemerg van den bepaalden gang der leiding 

 door vezels afgeweken wordt, en in de grijze stof eene zoogenoemde dwars- 

 ieiding, dat is, overbrenging van den toestand der gevoel- en bewegingvezels 

 aan de graauwe slof plaats vindt, die zich dan verder aan andere zeiuiwdraden 

 zoude medcdeelen §. Daar echter de reflex-verschijnselen niet alleen in vivisectien 

 i-n ongewone toestanden, maar ook in slikking, hoesten, niezen en eene menigte 

 andere physiologische verschijnselen plaats hebben, kan men deze niet door 

 een ongewone stemming verklaren, en de juiste bepaalde bewegingen, die 

 b. v. bij slikking in het zoo zamengesteld verband der spieren noodig zijn, 

 toonen wel, dat de overspringing van den prikkel der gevoel- op de beweeg- 

 zenuwen niet diffus door eene onbepaalde dwarsleiding, maar wel degelijk 

 langs bepaalde voorgeschrevene banen verrigt woi-dt. waardoor deze werkin- 

 gen altijd en bij alle individuen zich op dezelfde wijze vertoonen. Neemt 

 KöLLiKER nu het onmogelijke aan van eene dwarsleiding in de mergvczelen 

 bij de proeven van van Deen en Stilling, dan zie ik niet, waarom hij deze 

 dwarsleiding wel aanneemt bij reflexie, die hij vermoedt, dat in de grijze stof, 

 en wel door de gangliëncellen plaats heeft, tenzij dit is, om zijne leer, dal 

 de draden der gangliëncellen niet onderling, noch met de zenuwen te zamen- 

 liangen, slaande (e houden. 



Om nu echter van het zoo vreemde verschijnsel rekenschap te geven, dat 

 ook nog na hel doorsnijden van de eene helft van het ruggemerg, noch de 

 willekeurige beweging, noch de reflexverschijnselen aan de doorgesneden zijde 

 worden verhinderd, stelt Kölliker, in navolging van Arnold, de zinrijke 



• 1. c. pag. 439. 

 t I- c. pag. 442. 

 { I. c. pag. 443. 



