18 ANATOMISCH PHYSIOLOGISCH ONDERZOEK OVER HET 



bot ware spoor hebben laten brengen, maar don zeniiwoorsprong uit de gan- 

 gliencellen, die bij in twee gangliënccllen en drie draden zeer goed afbeeldt, 

 erkend hebben. 



Hij eindigt zijn betoog met cenige gevolgtrekkingen, waaruit wij, om niet 

 in herhalingen te vallen, slocbls zullen overnemen, dat volgens hem twee 

 aanzienlijke kolommen van niultipolaire gangliëncellen, die bij de aciitersie 

 vesiculaire kolommen noemt, in eene innige verbindtenis zijn met de achterste 

 zenuwwortels door de geheele lengte van het ruggemerg, van onderen smal 

 beginnende, zeer in omvang toenemende in de lenden- en cervicale aaiizwclling 

 en eindigende in het verlengde merg. Dat nog eene kolom van cellen, waar- 

 uit in den iials de nervus accessorms zijn oorsprong neemt, zich ook naar be- 

 neden tot in do lenden-aanzwelling uitstrekt; maar dat de nervus acccssorius 

 de eenige zenuw is, die uit deze zijdelingsche vesiculaire kolom zijn oorsprong 

 neemt; hoezeer ook deze nervus accessorms zijne wortels uitstrekt lol de voor- 

 ste kolom van gangliëncellen *, terwijl overal, vooral in de voorste horens, het 

 getal gangliëncellen in eene directe evenredigheid is lot de dikte der zenuwen -f. 



Het zijn vooral de latere onderzoekingen van Rudolpii Wagneii, hoezeer 

 ook door Kölliker in twijfel getrokken, die aan de meening, dat de zenuwen 

 uit de gangliënkogels liaren oorsprong ontleenen, groot gewigl bijzetten. 



Reeds in 1850 bcrigt Volkmaniv, dat Leuckart, onder hem werkende, 

 meerdere plaatsen vond, waar de overgang van draden der niuUipolaire gan- 

 gliëncellen in echte primitieve zenuwdraden, zoowel als in eene verbinding 

 onder elkander overtuigend scheen plaats te hebben; het gelukte hun beiden 

 later eenen draad van eene mullipolaire cel in een donker randige, dubbel 

 gecontoureerde hersen- en zenuwdraad bepaald Ie zien overgaan. Men kan 

 du.s, voegt Wagner er bij, hieruit besluiten, dal van zulk eene cel een ver- 

 Icngsel als cylinderas afgaat, als eene primitief vezel door het ligchaam verloopt, 

 om ten laatste als cylinderas in de vrije einden (peripberie) meestal vertakt 

 uit te loopen en in de weefsels te eindigen §. 



Deze onderzoekingen worden door latere van denzelfden schrijver omtrent 

 de elcctrische lobben in de liersenon der Siddeiroggen zeer bevestigd. Hij 



• 1. c. Tal). XXV, Fig. 13. 



t 1. c. pag. 618. 



j Goll. Gclchrt. Anzfirj. 1850, Tab. N". 4, pag. 53 3>]. 



