FIJNERE ZAMENSTEL Ei\ DE WERKING VAN HET RUGGEMERG. 19 



zegt, dat deze lobben geheel en al aggregaten zijn van zeer groote mullipo- 

 laire gangliënccllen. Naai' de peripiierie toe gaan hieruit verlengsels, die van 

 tweederlei aard zijn; eenige zijn niet vertakt en gaan onnüddellijk in gewone 

 dubbel gecontoureerde zenuwdraden over, wier cylinderassen zij vormen. 

 Wel ontbreekt dikwijls de dubbel gecontoureerde buitenrand, daar deze zeer 

 los met de cylindei'as verbonden is, en het niccrtal dezer verlengsels mist 

 steeds dezen uitwendigen buitenrand; maar, zegt hij, wij hebben met alle 

 mogelijke zekerheid grooteic en kleinere fragmenten van dezen buitenrand 

 aan enkele verlengsels, dun eens digt aan den oorsprong, dan weder in het 

 verdere verloop gezien *. In den regel ontspringt, volgens hem, van ieder 

 gangliënligchaam één, zeldzamer schijnen twee echte zenuwdraden er van te 

 ontstaan. De overige, nu eens vertakte, dan weder niet vertakte verlengsels 

 dienen daartoe, om de enkele gangliëncellen onder elkander, dan eens in 

 de nabijheid, dan weder op grooteren afstand in verbinding te brengen -f. 

 Eindelijk heeft Ecker van deze praeparaten zeer fraaije en volkomen over- 

 tuigende afbeeldingen in zijne Icones Phijsiologicae gegeven §, waarin niet 

 alleen duidelijk de overgang van de draden der multipolaire gangliëncellen 

 in primitive zenuwdraden zigtbaar is, maar ook de onderlinge verbinding dier 

 cellen, vooral in Fig. VI en VIII ontwijfelbaar wordt aangetoond. Geheel 

 analoog aan deze electrisclie lobben, zegt Wag^jer verder, zijn de zenuwker- 

 nen van den vagus, accessorius, hypoglossus en trigeminus, namelijk insulaire 

 ophoopingen van multipolaire gangliëncellen in de grijze slof, die vezels uit- 

 zenden, opnemen, en die onder eikanderen door fijne zenuwdraden brugachtig 

 worden verbonden **. 



Met een enkel woord willen wij nog aanstippen, dat ook Engel uit zijne 

 waarnemingen omtrent de larven van kikvorschen besluit, dat de zenuwen in 

 het ruggemcrg eindigen -f-f, hetgeen door Blattman in volwassene kikvorschen 

 bevestigd wordt, die verzekert, ook in kleinere vogels, vissclien, en zelfs in 



♦ (lö(t. Gclchrt. \nz., 1851, Oct. pag. 190. 



t '• c. 



§ EcKEB, knncs PhyswL. 2 Heft. 'iaf. XV, Fig. III, VI, VU, VIII en X. 



** 1. c. pag. 101. 



ft Zeitschrift der AVi.s. Kon. Ocsehclia/I der Acrlzc tn Wicii. N'ov. 1817, pag. 113 etc. Dit kcii 

 ik allfcn door eitaten. maar liati gocne gelegenheid hef oorsproiikeÜike te raadplegen. 



9" 



