FIJNERE ZAMENSTEL EN DE WERKING VAN HET RUGGEMERG. 21 



waardoor de dikte der mergstof vergroot wordt *. Eindelijk zijn niet alle lon- 

 gitudinale draden der mergstof even dun, waarop Kölliker gerekend had : hij 

 trof er dikkere aan dan de zenuwvezelen zelve, en de evenredigheid tusschen 

 deze dikke en dunne kan niet bepaald worden; waarom hij besluit, dat het- 

 geen Kölliker op deze gronden tegen Volkmaiviv aanvoert, van geenerlei 

 gewigt is •[. 



Ten opzigte der zenuwwortels zegt hij, in tegenstelling van de waarneming 

 van Clarke, dat hij nooit de vezels der voorste zenuwwortels, nadat zij in 

 de horens der grijze stof zijn ingetreden, in de commissuren zag overgaan, 

 noch tot in de vezels der achterste horens zag dringen, noch, hetgeen Köl- 

 liker beweert, boogsgewijs in de witte strengen zag uitloopen. In enkele 

 gevallen zag hij duidelijk den zenuwdraad van den voorsten wortel in eene gan- 

 gliëncel intreden, zoodat de lijnen'van den zenuwdraad in de lijnen van den draad 

 vaneene gangliëncel overgingen; in één geval was deze overgang zoo duidelijk, 

 dat over den directen zamenhang geen twijfel bestaan kon, iets, hetwelk hij met 

 te meer zorg waarnam, daar dit omtrent den oorsprong der zenuwen van het 

 grootste gewigt was §. Ook in longitudinale secties zag hij de wortels der 

 zenuwdraden nooit de grenzen der gangliëncellen overschrijden, maar wel en- 

 kele malen een zenuwwortel van eene gangliëncel ontspringen **. 



Onder de longitudinale witte strengen vond hij vezelen, die, uit de grijze 

 stof of zelfs uit de gangliëncellen ontstaande en zich naar boven ombuigende, 

 als witte mergdraden naar de hersenen verliepen ff; de achterste zenuw- 

 wortels zag hij echter ten deele in de longitudinale witte strengen overgaan §§. 



Eindelijk, en dit is van gewigt, zegt hij, dat de longitudinale vezelen, al- 

 thans de voorste en middelste strengen, uit de grijze stof ontspringen, en wel 

 uit de gangliëncellen, terwijl uit dezelfde gangliëncellen ook de wortels der 

 zenuwen hunnen oorsprong nemen en dus beiden door middel van deze cellen 



* 1. c. pag. 12. 



f 1. c. pag. 54. 



§ 1. c. pag. 29. 



•• 1. c. Tal). TI, Fig. 5, *, c. 



tt I. c. pag. :i:}, Tab. H, Fig. 5, d. 



§J 1. c. pag. 40. 



