FIJNERE ZAJIENSTEL EN DE WERKING VAN HET RUGGEMERG. 53 



iiuwwortels het lendengedeclte van cenc koe mij iiot besle voldaan. — Tot 

 dit oogmerk make men zoo wel dwarse als longitudinale secties; de laatste 

 zoo veel mogelijk bij de intrede der voorste wortels, in de rigting naar don 

 voorsten hoorn der grijze stof, ofliever evenwijdig aan den loop dezer zenuwdraden. 



Bij eene dwarse rigting gelukt het meermalen de zenuwdraden zeer fraai 

 en onafgebroken van buiten tot in den hoorn te kunnen vervolgen; zij onder- 

 scho.den zich in dikkere en dunnere bundels, die vrij regt van buiten tot in 

 de grijze stof doordringen; bij de intrede in de grijze stof liggen meest ecnige 

 multipolaire gangliencellen, waarvan het somwijlen gelukt excentrische draden 

 in de zenuwwortels of zijdelingsche uitstralingen te kunnen vervolgen, zoo- 

 als zeer duidelijk door Clarke is afgebeeld *, ofschoon hij het gewigt van 

 dit feit niet heeft erkend. 



Ook mij is dit meermalen voorgekomen, waaryan ik in Fig. 3 eene zoo 

 naauwkeurig mogelijke afbeelding heb getracht te geven; waar men tevens het 

 net ziet van onderlinge comnninicatiedraden, waartussclien echter ook een 

 paarhioedvaten, « ff, zigthaar zijn; terwijl men bij bbbb draden ziet van de 

 ganghënccllen afkomstig, die zich in de zenuwwortels uitbreiden ; men hoede 

 zich echter fijne bloedvaten, die de intredende zenuwwortels gewoonlijk ver- 

 gezellen, met zenuwdraden of uitloopers der gangliencellen te verwisselen. De 

 zamenhang, of liever de oorsprong der zenuwen, aan de voor- of heweegzijde, 

 uit de gangliencellen, is mij echter gelukt veel overtuigender te vinden in 

 eenige longitudinale secties. Nadat men eerst op de dwarse snede naauwkeurig 

 de rigting van den voorsten hoorn en de intrede der zenuwen heeft bepaald, 

 rigte men het mes zoo veel mogelijk parallel met de intrede der zenuw; maakt 

 men dun in die rigting dunne plaatjes, die zoowel de intrede der zenuw 

 bevatten, als ook tot in de grijze stof doordringen, dan ziet men zeer ligt de 

 wortels der zenuwdraden dwars tusschen de longitudinale vezels lot den voorsten 

 grijzen hoorn doordringen. Zeldzamer echter gelukt het bij hel groot getal van 

 gangliencellen, dat men hier het verband met zekerheid zien kan; meest loo- 

 pen de zenuwwortels tusschen de gangliencellen door en eindigen zonder met 

 deze zamen te hangen, dat is, zij zijn afgesneden. Hij de dunheid van een 

 dergelijk sneedje, en daar deze zenuwwortels niet geheel regt, meestal meer 

 of min golvend verloopen, kan dit niet bevreemden; soms echter, wanneer men 

 toevallig de juiste rigting gelrolTen heeft, is dit verband dan ook zoo over- 



• Phit. Trans., I. c. Fig. 15. 



11 



VEUIIAND. DER KO.NINKI,. AKADEMIE, DEEN I[. 



