56 ANATOMISCH PHYSIOLOGISCII ONDERZOEK OVER RET 



bcsclirijft (leze als uiterst fijne verlengsels van graauwe dwarsvezels^ die van 

 binnen naar buiten gaan, zonder zich aan de periphaerie tot een zenuwstam 

 te verbinden; deze fijne vezels begeleiden volgens hem meestal verlengsels 

 der pia mater en vaten, en zouden als vaatzenuwen, die in de voeding van 

 het ruggemerg en zijne deelcn voorzien, moeten beschouwd worden *. In 

 de medulla oblongata worden deze vezelen talrijker en meer zamengestcld, 

 zoodat zij zelfs ten deele een zeer zamengesteld net vormen, welk net, volgens 

 Stilliiyg, door een deel der achterste zenuwwortels zoude gevormd worden, 

 die lusschen do longitudinale vezelen afgescheiden doordringen •[. Dat deze 

 uitstralende vezeldradcn meest tot de bloedvaten in betrekking zouden staan, 

 is door de meeste schrijvers, zoo als wij boven hebben aangegeven §, aange- 

 nomen. KöLLiKER beschouwt echter deze stralen als het vervolg der moto- 

 rische zenuwwortels, en wel van de buitenste in de voorste horens intredende 

 wortclvezels, die volgens hem, meest in kleinere bundels of zelfs in enkele 

 vezels opgelost en daardoor minder duidelijk te zien, voor een gedeelte naar 

 achteren, voor een gedeelte boogvormig naar buiten verloopen en zich einde- 

 lijk naar de voorste helft der zijstrengen toewenden, waar zij door de uitwen- 

 dige groep van gangliëncellen (zonder zich volgens Kölujcer hiermede te 

 verbinden) doorgaan en in de zijdclingsclie strengen zich verliezen. Ilij zegt 

 verder, dat in longitudinale secties men wel niet hunne verbinding met de 

 voorste wortels, maar (hetgeen gewigtig is) wel hunne verbinding met de 

 zijstrengen erkent. Deze dwarse vezels dringen tot een verschillenden af- 

 stand in de zijstrengen in, tot na aan de helft of zelfs verder, buigen zich 

 dan naar boven om, en verloopen nu als longitudinale vezels verder **. In 

 zijne schematische figuren teekent hij deze dwarse stralen echter niet af f-f. 

 Clarke schijnt deze stralen geheel alleen als bloedvaten te beschouwen, 

 hetgeen waarschijnlijk het gevolg is van zijne wijze om de sneedjcs te be- 

 reiden, waarbij d(! fijnste zcnuwvezcls zoozeer veranderd worden, dal zij on- 



• 1. c. pag. 5. Ook itt zijn vroeger werk Ucbcr die Tc.rlur des Riichenmarcks, maakt iiij van 

 deze dnarse vezels gewag, zoudc-r die ecliter duidelijk af te beelden, pag. 21 sq. 



+ 1. c. pag. 8. 



J 1. c. pag. 30. 



•• KÖLLIKER, ilikrosk. Annl. pag. 410. 



tt I. c. Tab. IV, Fig. 3. 



