FIJi\ERE ZAMENSTEL EN DE V\ERKIi\G VAN HET RUGGEMEIIG. 45 



Vooral is het opmerkelijk, dat deze randvezels vele kleine, meest langwer- 

 pige gangliëncellen bezitten, Fig. 8 hh; niet overal zijn deze gangliéncellen 

 even menigvuldig, soms zeldzamer, soms in een vrij aanzienlijk getal; zelfs 

 in een sneedje vond ik twee duidelijke gangliëncellen in het witte merg buiten 

 de randcellen, Fig. 8 ü, zonder dat deze met de zenuwwortels schenen zamen 

 te hangen. Ook op de plaats, waar de zenuwwortels in den grijzen hoorn in- 

 treden, ontmoet men soms eene gangliëncel, die dan doorgaans groolcr is 

 dan in de randvezels, en meerdere stralen afgeeft, Fig. 8 bij /*. 



Deze randvezels omgeven echter den achtersten hoorn niet alleen van buiten, 

 maar zij slaan zich voor een deel aan de basis van den hoorn naar binnen, kic, 

 waar zij van wederzijden elkander in de groep gangliëncellen bij d e ontmoe- 

 ten, en de tot hiertoe doorgedrongene zenuwwortels overkruisen. Niet alle 

 vezels der mergstralen gaan in deze randvezels over: eenige treden, of met de 

 zenuwwortels, of ook afzonderlijk in den grijzen hoorn in, en dringen door 

 tot in het centrum der grijze stof; zie Fig. 8 g, d, e. 



Eindelijk hangen met deze randvezels nog te zamen de vezels, die uit de 

 grijze achterste commissuren f zich gedeeltelijk dwars naar het centrum d e, 

 gedeeltelijk in deze randvezels bij k verspreiden. 



Uit dit een en ander blijkt dus, dat aan de achterzijde het weefsel van het 

 i'uggemerg niet alleen meer zamengesteld is, maar ook dat hier twee soorten 

 van zenuwwortels zijn, waarvan de eene terstond in de witte mergstralen naar 

 boven klimmen, Fig. 7 a b, en zich naar de hersenen schijnen te begeven. 

 Deze zijn onbetwistbare zenuwen van het gevoel; de andere wortels echter, 

 Fig. 7 c,d, Fig. 8 o,h,c, treden dwars door de witte strengen naar den ach- 

 tersten hoorn, welken zij doordringen, en gedeeltelijk zich met de randvezels, 

 waardoor de hoorn omgeven en als ingesloten wordt, vermengen, en die in 

 het centrum van de grijze stof tusschen den voorsten en achtersten hoorn zich 

 in gangliëncellen, Fig. % d e schijnen te verliezen, waarin tevens zoowel het 

 meerendeel der landvezelen ais de acliterste commissuur f zich vereenigen. 

 Deze zenuwdraden kunnen wel naauwelijks iets anders zijn dan rcflexzenuwen. 



gevoel, dat is van overplanting van den indruk of van pijn op eene naast gelegene gcvoclzenuw die- 

 nen, lielgeen hoogst waarschijnlijk hooger, waar de gevoelzenuwcn eindigen, in de medulla oblongata 

 plaats heeft. Het waarschijnlijkst komt mij voor, dat deze achterste stralen met de van achter in- 

 dringende reflexzenuwen in verband staan; maar ik acht het best, mij hieromtrent van alle, misschien 

 gewaagde, stellingen te onthouden, zoolang het verband dezer achterste stralen niet duidelijker be- 

 kend is. 



