46 ANAT03IISCH PHVSIOLOGISCU ONDERZOEK OVER HET 



die den prikkel overbrengen in liet nel van gnngliencellèn, wnarmede zij schij- 

 nen zamen Ie hangen^ vanwaar de ontvangen indruk zicii dan kan mededeeicn 

 aan de voorsle ccllongroepen, waaruit de zenuwworlels voor beweging ont- 

 springen. Deze dwarse wortels, die tot dus verre voor gevoelwortels gehouden 

 zijn, schijnen dus tot reflexwortels te beliooren, die de gevoelzenuwen ver- 

 gezellen tot aan en in bet ruggenierg, waar zij uit elkander wijken; de eerste 

 om naar boven zich naar de hersenen te begeven, de andere om zich met het 

 algemecne middelpunt voor beweging, dat is met de eene of andere groep gan- 

 gliëncellcn in het begin der voorste hoorns te verbinden. De achterste hoorn 

 zelf, die men dan ook wel, hoezeer oneigenlijk uit gelatineusc stof laat be- 

 staan, wegens zijne groote doorschijnendheid, heeft op eene dwarse doorsnede 

 een sierlijk meer of min vlammend aanzien, Fig. 8 gg, tegen de einden zeer 

 doorschijnende, met een donkeren gevlamden land, terwijl meerdere bundels 

 als donkerder strepen dezen hoorn doorboren ; zijn zamcnstel verschilt dus zeer 

 van dat des voorsten hoorns, die eenen meer gelijken tint heeft, en meer of min 

 met gangliëncellen, en de vele zich kruisende draden, die hieruit ontspringen, 

 bezet is. 



Maakt men nu eene overlangsche snede door den achtersten hoorn, zoo ziet 

 men duidelijk, dat deze zoogenaamde gelatineusc stof uit fijne, doorschijnende, 

 longitudinale vezels bestaat, Fig. 9 6 6, die meest een parallellen loop bezitten, 

 en ongelijk veel dunner zijn dan de witte opklimmende mergdraden of gevoel- 

 draden. (Zie Fig. 9 c.) Bij gelukkige sneed jes ziet men hiertusschen weder 

 de dwarse fijne bundels der reflexzenuwen verloopcn, Fig. 9 aaa, doch waar- 

 van men om bun bogtigen of kronkelcnden loop gewoonlijk slechts afgesneden 

 brokstukken vervolgen kan, die zich altijd als afgezonderde bundels, nooit als 

 geheele vlakten van dwarse vezels vertoonen, zooals deze ook door Schilliivg 

 zijn afgebeeld *. Somwijlen schenen deze dwarse bundels zich ook in de lon- 

 gitudinale om te buigen, bolgeen ook Schimiixg waarnam. Nu en dan, schoon 

 vrij zeldzaam, vindt men ook midden in deze gelatineu.se stof of achtersten 

 hoorn duidelijke gangliëncellen, die ik zoowel bij dwarse als bij longitudinale 

 .secties heb aangetrolfen, zie Fig. lO, in eene longitudinale sectie. Deze zijn 

 buitengemeen klein en vormen kleine omschreveiie groepen; op andere plaatsen 

 ziet men soms midden in den achtersten hoorn grootere gangliëncellen afzon- 

 derlijk gelegen. 



Tab. 2, Fig. 1. 



