FU^iEUE ZAMEx\STEL EN DE 'WEUkLM. VAi\ HET KEGGEMEKG. 0/ 



voor gevoel zijn. In de opklimmende rij van dwarse doorsneden zullen dus 

 de achterste en aclilcrst zijdelingsclio strengen door de telkens bijkomende 

 ffevoelzenuwen veel dikker naar boven moeten worden, dan dit met de voor- 

 sle het geval is. 



Vergelijken wij nu uit dit oogpunt de platen van Arnold *, die zeer 

 naauwkeurig zijn, dan zien wij, dat in de bovenste afdeelingen van bet rugge- 

 merg de aditerst zijdelingsche strengen zeer in massa zijn toegenomen, ter- 

 wijl die aan de voorzijdelingsche strengen slechts zeer weinig in dikte ver- 

 meerderd zijn, zoodat de structuur van bet ruggemerg geheel met onze voor- 

 stelling overeenkomt. 



o) Wij hebben gemeend te moeten vaststellen, dat voor iedere bijzondere 

 beweging eene eigene groep gangiiëncellen moet aanwezig zijn, waaruit al 

 die zenuwdraden ontspringen, die naar eene spier of een altijd gelijktijdig 

 werkend stelsel spieren gaan. Hoe grooter dus het aantal verschillend wer- 

 kende spieren is, des te menigvuldiger moeten ook in de voorste hoorns van 

 het ruggemerg de verschillende gangliëngroepen zijn, om deze spieren te ver- 

 tegenwoordigen en hunne verschillende werkingen voort te brengen. Het ge- 

 volg biervan zal zijn, dat op die plaatsen de voorste hoorns der grijze stof 

 i)reedcr en grooter moeten wezen en een grooter getal muitipolaire cellen 

 bevatten, dan waar slechts een gering aantal verschillende spierwerkingen 

 van uit het ruggemerg bestuuid wordt, of waar bet getal spieren kleiner is. 

 In de lendcn-aanzwelling waaruit de zenuwen voor de beenen, en in de cer- 

 vicaal-aanzwelling waaruit de zenuwen voor do armen ontspringen, zullen 

 dus de voorste hoorns breeder en massiver moeten zijn dan in het rugge- 

 declte, waar de werking der intercostalcs en rugspicren op verre na niet zoo 

 vele verschillende spieren bevatten noch verschillende bewegingen plaats 

 hebben, als in de extremiteiten. Vergelijken wij weder uit dit oogpunt de 

 afbeeldingen van Arnold, dan is het in hel oog vallend, dat juist in de 

 lenden-aanzwelling f en in hot balsgedeelte § de voorste hoorns zoo breed 



* Tubul. awit. Tab. 1, Tab. II. Men zie li. v. Fig. 2Ü tot 23 lictwulk de kniJuii-aanzwelling 

 bevat, met Fig. 20 tot 10 of het lialsgedccltc van het ruKgcmerp;, en liel onderselicid zal ieder in 

 het oog vallen. — Ook Lonckt heeft deze liguren, zonder echter Aunold te noemen, vrij getrouw 

 gecopieerd. Annt. et Phijsiul. Ja Sijstcme nerveux, Tom. 1, pi 2. — Zie ook SriLLiNu, .1/ct/. "WoHjfl/. 

 Tab. I, Fig. 1, vergeleken met Tab. II, Fig. 3 en 4. 

 + PI. II van Fig. 2ü tot 23. 

 i 1. c. van 20 tot 10. 

 VERIUNU. Di;it KÜNINKI.. AKADFMIE, DEEI, 11. ^"^ 



