ÖH ANATOMISCH PliYSIOLOGlSCH ONDEKZOEK OVER HET 



zijn, terwijl (loze integendeel in het rugge-gedeelte * in liet oog loopend 

 smal en klein zijn •{•. Bij niikroskopisch onderzoek is mij tevens gebleken, 

 dat in het rugge-gedeelte het aantal gangliëncellen veel geringer is, of zoo- 

 ;ils Clarke teregt heeft opgemerkt, dat het getal gangliëncellen in eene di- 

 ificte verhouding staat tot de grootte van de beAveegzenuwon, die zich uit het 

 ruggemerg begeven §. 



Onze voorstelling van het nut en de wijze van verbinding der gangliën- 

 cellen tot groepen, verklaart dus tevens de verschillende dikte van de voorst<! 

 hoorns en het ruggemerg voor de verschillende plaatsen en spierzenuwen, 

 die het ruggemerg verlaten. 



4) Vergelijken wij het ruggemerg bij verschillende dieren, dan vinden wij 

 ook hierin eene bevestiging van het gezegde. Hoezeer het mij aan tijd en ge- 

 legenheid ontbroken heeft om een mikroskopisch onderzoek van liet rugge- 

 merg over een groot aantal dieren uit te strekken, eene onderneming, die 

 inderdaad hoogst belangrijke resultaten zoude kunnen opleveren, heb ik ech- 

 ter getracht bij eenige dieren het ruggemerg nader te onderzoekon, waar mij 

 toescheen dat een grooter verschil plaats had. Bijzonder trok hierin de dun- 

 heid van het ruggemerg bij eenige visschen mijne aandacht. In de gelegen- 

 heid zijnde eenen Steur (Acipenser sturio) van ongeveer i'iO jjond Ie oiitlo- 

 ilon, was ik hoogst verwonderd een ruggomeig aan te trollen, hotgeen naau- 

 welijks dikker was dan dat van eenen Kikvorsch, terwijl zijne spieren verre 

 de zwaarste deelen van het ligchaam uitmaken, en zelfs de dikte der spier- 

 massa in dezen visch, die der zwaarste spieren van een mensch verre over- 



• 1. c. Fig. 22 en 21. Zie ook rfiiLLiNG, Meil. nM. Tab. I, Flg. 1 in T.i'). Il, Fig. 3 t.-.gcu- 

 over Tab. II, Fig. 2 en 4. 



t Hiermede ovcreenküiiistig zijn dan ook de dwarse stralen uit de voorste hoorns, in liet witte 

 merg, menigvuldiger in de lenden- en cervicaal-aanzwclling dan in liet rugge-gedeelte; daar meerdere 

 groepen gangliëncellen ook meerdere verbindingen met do voorzijdelingsclie strengen als dragers 

 van den iudriik van den wil vorderen. 



j l'hil. Tninxuct. 1. c. pag. t]H — Tevens valt het ligt te begrijpen, waarom, zooals reeds 

 Gratioi.f.1 opmerkt (zie boven pag. 22 Sq.) do gangliëncellen in grootere dieren grooter en menig- 

 vuldiger in de voorste hoorns zijn. Indien immers de bijzondere zenuwdraden voor de spieren uit 

 deze gangliëngroepen hunnen oorsprong nemen, dan moeten, daar zwaardere spieren meerdere zenun- 

 (Irndcn bekomen, ook de gangliëncellen, waaruit zij ontspringen, meerdere draden afgeven, en du? 

 grooter en duidelijker groepen vormen dan in kleine dieren, waar de zenuiven dunner en dus ook 

 de gaDglicnrcllen kleiner zijn en minder draden afgeven. 



