FIJNERE ZAMEiVSÏEL EIV DE WERKING VAJf HET RUGGEMERG. <).> 



iiTOeten wij in het oog houden, dat er cene zekere mate van prikkeling nou- 

 dig is, vóórdat de reflexbeweging ontstaat; dat is, de cellen, waarin de reflex- 

 zenuwen schijnen te eindigen, moeten tot eene zekere mate geprikkeld woe- 

 den, voor zij de opgewekte werking mededeelen aan de aangrenzende groe[> 

 cellen, waaruit de spierbeweging onniiddelijk wordt bewerkstelligd; zij zijn 

 als Leidsche llesschen, die eerst moeten geladen worden, voor dat de vonk 

 overspringt. Verwijderde of hooger gelegene reflexcellen, die waarschijnlijk 

 door middel van longitudinale combinatiedraden in de achterste hoorns met 

 de onmiddelijk geprikkelde in verband staan, zullen dus niet zoo spoedig Ud 

 werking worden opgewekt, of, om bij het beeld te blijven, geladen worden, 

 als die, welke den prikkel onmiddelijk van de reflexzenuwen ontvangen; on 

 van hier dat bijna altijd, zoo als ook Volkmajjiv opmerkt, na eene iiuid- 

 piikkeling het de naast liggende spieren zijn, die het eerst worden bewogen '. 

 Is echter het geheele ruggemerg in een sterker geprikkelden toestand, zijn 

 als het ware de reflexcellen meer geladen, dan is er slechts een geringe 

 prikkel noodig om eene algemeene ontlading te doen plaats hebben, en er ont- 

 staan meer algemeene reflexbewegingen, zooals bij convulsies, epilepsie, of 

 na het geven van strychnine. Deze opwekking heeft meestal plaats ten ge- 

 volge van eene sterkere toestrooming van het bloed (congestie), of doordien 

 het bloed vergiftigd is, h.v. door strychnine. Geeft men nu aan eenen hond 

 strychnine, zooals bekend is en mij uit opzettelijk hiertoe in het werk 

 gestelde proeven bleek, dan wordt deze strychnine wel in het bloed opgeno- 

 men, en dat bloed is in bestendige aanraking met de grijze stof van lu-l 

 ruggemerg, die zoo rijk is aan vaten -f, maai' er hebben geene bestendige 

 convulsies plaats. 



Plotseling, zonder voorafgegaan verschijnsel, valt de hond om, en ge- 

 raakt in convulsies, of maakt onwillekeurige bewegingen; maar deze houden 

 na eenigen tijd op, en nu schijnt de hond weder volkomen gezond. Ik zag 

 hierbij tusschenpozen van meer zelfs dan een uur, waarin ik den hond kon 

 aanraken en streelen, waarbij hij rond liep zonder dal hem iets deerde, tul 

 dat de gevoeligheid weder zoo groot geworden was, dat zelfs het eenvoudig 

 aanblazen van lucht convulsies opwekte. Niettegenstaande dus deze grij/e 



* .Xtrrven-Phys., 1. c. pag. 544, N '. lU. 



t Zie ECKER, iIk Cerebri et Meili spin. Si/.slem. i'iis ra/uil. Tmj. tul lihcn !>.'>:!, pai;. (iO »()., 

 Kig, IX. 



