1 IJJiERE ZAMENSTEL Ei\ DE WERKING VAK HET RUGGEMERG. 65 



werking zil dus, zoo als Volkmaniv teregt vermoedde, in het ruggemerg, en 

 het is mij aUijd onbegrijpelijk geweest, hoe men dit in het cerebelluni heeft 

 willen plaatsen; immers konden dan, indien men eenen kikvorsch den kop af- 

 snijdt, geene planmatige gecoördineerde reflexbewegingen worden bewerkstel- 

 ligd, indien de oorzaak dezer coördinatie in het cerebelluni te zoeken was. 



De proeven van Flourens, Hertvvicii en anderen worden, naar mijne 

 meening, gemakkelijk verklaard; immers gaan de fibrae moventes van de cor- 

 pora pyramidalia door den pons varolii naar de crura cerebri; zij decusseren 

 hier met de dwarse vezelen van dezen pons, en tusschen heiden ligt, zoo als 

 mikroskopische onderzoekingen mij duidelijk hebhen aangetoond, ecne dunne 

 laag van grijze stof *, waarin ook kleine multipolaire cellen bevat zijn. Wordt nu 

 een gedeelte van het cerebelluni weggenomen, dan reflecteert deze sterke prikkel 

 door middel van de dwarse vezelen op de corpora pyramidalia, en onregel- 

 matige bewegingen zijn hiervan het gevolg. Was het cerebellum de zitplaats 

 der coördinatie, dan zouden planmatige bewegingen op prikkeling van het ce- 

 rebelluni moeten volgen. Bij ulceratie echter in het cerebelluni, wanneer de 

 prikkeling meer chronisch is en niet zoo hevig, heb ik nimmer onregelmatige 

 bewegingen zien ontstaan. 



Wij meenen dus de zoo mooijelijke verschijnselen van reflex voldoende te 

 kunnen vorklaren uit de leer van bijzondere groepen van beweegcellen en 

 van reflexcellen, en het verschillend verband waarin deze onderling door 

 comniunicatiedraden geplaatst zijn. 



Op deze wijze wordt ook de vreemde waarneming van Schilling behoor- 



groepcn van ganglienccllen gelegen is, en dus als voorbeschikt in het maaksel van het ruggemerg 

 is uitgedrukt, wordt hoogst waarschijnlijk, indien men slechts let op een zeer jong kind, hetwelk, 

 als de moeder het opheft, reeds zeer vroeg tegen haren schoot op, de regelmatige beweging van eeuen 

 tred, afwisselend met den regter- en linkervoet begint te maken; nog overtuigender ziet men dat in 

 een jong kieken, hetgeen reeds terstond na het verlaten vanden dop wegloopt. Tot het doen van eeneu 

 tred worden verschillende combinatiën van spierwerking gevorderd, die men niet leert ten gevolge 

 van eene bestudeerde oefening, zoodat men na meerdere niisliikkingon eindelijk ecne keuze doet; 

 maar de combinatie, die hiertoe gevorderd wordt, moet reeds in het ruggrmerg georganiseerd on 

 als voorbeschikt gelegen zijn, zoodat slechts een enkele indruk gevorderd wordt, om deze combi- 

 natie in beweging te brengen. Onze ziel kent de spieren of werktuigen niet, nocli hun aantal of 

 zitplaats, door wier verbinding zij eenen tred voortbrengt. Welk eenc studie zoude het vereisehen, 

 indien wij uit alle mogelijke onregelmatige spierbewegingen, waarvoor een been vatbaar is, eerst 

 door oefening die moesten leeren verbinden, die eenen tred veroorzaken. 



• EcKEit, Dias. de Cerebri el Mcil. spin. stjst. van. I. pag. 58, l''ig. VII. 

 VEUHAND. DER KONINKI,. AKADEMIE, DEEI. II. 



