(>G AiVATOMISCH PHYSIOLOGISCH ONDERZOEK OVER HET 



lijk opgehelderd, waar deze de dwarse wortels der achterste zenuwen in de 

 grijze stof afbeeldt, waarvan eenige bundels zich naar boven, andere echter 

 zich naar beneden ombuigen *. Waren dit gevoelzenuwen, dan zoude eene 

 ombuiging naar beneden volstrekt geenen zin hebben, en eene verklaring van 

 eene gevoelzenuw, die zich in het ruggemerg naar beneden omboog, eene 

 onmogelijkheid zijn; doch zijn het reflexzenuwen, dan volgt het uit den aard 

 der zaak, dat eenige bundels met hooger geplaatste, andere niet lager geplaat- 

 ste celgroepen in verbinding kunnen en zelfs moeten zijn, en zich dus naar 

 deze ombuigen '^. 



8) Eindelijk hebben wij gezien dat de commissuren,, waardoor de regter- en 

 linkerzijde van het ruggemerg verbonden zijn, meer of min tot de reflexie- 

 verschijnselen schijnen in verband te staan. liet is ons immers gebleken, dat 

 de vezels van de achterste commissuren, voor verre het grootste gedeelte 

 dwars doorloopen, en in het midden tusschen de beide grijze hoorns zich 

 verliezen ten deele in dezelfde gangliëngroepen, waarin ook de rcflexdraden 

 verdwijnen, len deele in de kleine groepen gangliëncellen, die ter zijde van 

 het centraal-kanaal geplaatst zijn, schijnen te eindigen. § Het heeft dus allen 

 schijn, dat de vezelen der achterste commissuren dienen voor zijdelingschen 

 reflex, zoodat zij den in de groep reflexcellen opgenomen indruk naar de 

 tegenovergestelde zijde kunnen overplanten, die van de voorste om bij onze 

 willekeurige bewegingen de harmonie en overeenstemming tusschen de beide 

 zijden te weeg te brengen, en zoo ook het evenwigt te bewaren. Hierdooi' 

 kan men op eene zeer eenvoudige wijze vele verschijnselen verklaren, die 

 anders moeijelijk zijn te begrijpen. 



Uit de proeven van van Deen ** en Stilling blijkt, dal na het doorsnij- 

 den van de eene helft van het ruggemerg bij eenen kikvorsch niet alle be- 



♦ Schilling, 1. c-. pag al, Tab. II, Fig, 1 f. 



f Hierbij wil ik nog opmerlion, dat juist liet lerdceleii der reflexze.nuwen in dunne bundels in 

 de achterste hoorns, zooals wij, zoowel bij dwarse doorsneden, Fig. 83;/, als bij longitudinale, 

 Fig. 9«aa, hebben aangetoond, schijnt te wijzen op hunnen overgang in verschillende gangliën- 

 groepen, waardoor dus de verscheidenheid en menigvuldigheid van retlexverschijnsclen n-nder ver- 

 klaard wordt. 



§ Kig. U gg Fig. 8 f,e,d. 



" Sadcre ontdekkingen over de eigenschappen van hel Ruggemerg, 1839, pag. 27, proef 27. 

 pag. 61 sq., proef 17. 



