72 ANATOMISCH PHYSIOLOGISCH ONDERZOEK OVER HET 



ken. Van hier dan ook, dat de reficxbewogingen gecnc pijn of gewaarwording 

 veroorzaken in het ruggemerg, zoodat ook door deze waarneming de directe 

 opklimming der gcvoelzenuwen in het ruggemerg, waarvan ik de overtuigendste 

 praeparaten bezit, physiologisch of pathologisch, indien men wil, beves- 

 tigd wordt. 



Er blijft echter nog ecnc zwarigheid over, namelijk, dat indien de gcvoel- 

 zenuwen regt naar boven gaan, langs de achterste strengen, tot in de medulla 

 oblongata, dan zouden boven de decussatie de gevoclzenuwen van de regter- 

 zijde naast de beweegdraden van de linker-, die onder de corpora pyramidalia, 

 zoo als bekend is, zich decusseren, gelegen zijn, en dus de gewaarwordin- 

 gen van den regterarni aan de zijde vallen van den indruk tot beweging van 

 den linker-, hetgeen verwarring moest veroorzaken. Wij weten echter uit de 

 waarnemingen van Foville *, dat op de achtervlakte van het verlengde rug- 

 gemerg achter en boven de voorste decussatie voor beweging, ook eene de- 

 cussatie plaats grijpt van vezels, waardoor waarschijnlijk de zenuwen van 

 gevoel eveneens naar de tegenovergestelde zijde worden gebragt. Wat echter 

 het nut is van deze decussatien, en waarom de beweeg- en gevoeldraden 

 niet aan dezelfde zijde blijven, hierover zijn wij nog niet in staat zelfs cene 

 waarschijnlijke gissing aan te geven. 



Ook de plaats, waar de indruk van hot gevoel wordt waargenomen, laat 

 zich mocijelijk niet eenige zekerheid bepalen: waarschijnlijk is dit echter in 

 de medulla oblongata, waarheen het vijfde paar loopt, terwijl bij visschen, waar 

 rle eigenlijke halfronden der hersenen ontbreken, hooger op wel geene plaats 

 is, waar men de zitplaats voor gevoel met eenigcn grond zoude kunnen aan- 

 wijzen. Bovendien is het bekend, dat de beleediging der hooger gelegene 

 deelen, vooral der groote hersenen, geene pijn veroorzaakt en dat deze voor 

 pijn gevoelloos zijn. 



Mogen wij nu na het aangevoerde vaststellen, dat de beide hoorns van grijze 

 stof in het ruggemerg tol beweging dienen, de voorste voor meer directe be- 

 weging, de achterste voor reflex en coördinatie, dan wordt het begrijpelijk, 

 waarom de vivisectien, op dieren in het werk gesteld, waarbij men poogde of 

 alleen de acliter.ste of de voorste strengen door Ie snijden, tot zulke uifeenloo- 

 pendc resultaten geleid hebben: het is immers duidelijk, dat het eenc vol- 

 strekte onmogelijkheid is, om deze strengen door te snijden, zonder de grijze 



• FoviLlE. Traite eomyl. de i Anatomie el dr la l'hi/s'ul. du sy<t.>wn'. eer. Var. 1814, l'l. II, Fig. 4. 



