FIJNERE ZAMENSTEL EN DE WERKING VAN HET RUGGEMERG. üö 



Primitivfdseni umi multipolaire Ganglienzcllen. Verbindungen von Primitiv- 

 fasern kommen nicht vor, als unter Vermiltclung von Ganglienzellcn. Milhiii 

 geschchcn alle Uebertragungen von einer Primitivfascr auf die andre aiif 

 nachweisbaren anatomischen Wegen. Grauc Subslanz und deren Wirkimgen. 

 auf die Ncrvenfascrn ist der unklare Ausdruck für den klaren: mullipolairf 

 Ganglienzellcn mil Primitivfasern verbonden. Alle Innervalions-Erscheinun- 

 gen beruhen auf Verbindungen von einzelncn Ganglienzellcn und grösscreii 

 Ganglienzellen~aggregaten, als eigenlhümlichen Innervalionsprovincen vun ver- 

 Hchiedener physiologischer Dignitat, unter sich und mit centralen und peri- 

 pherischen Nervcnbalmen. Der Annakme einer Uebcriragung von Faser auf Fu- 

 ser im Sinne etwa der sogenannten paradoxen Zuckung bedarf es nicht: eine 

 solche ist aus vielen hier nicht zu erórternder Gründen im höchsten Grade 

 unwahrscheinlich ; sic könnte nur storend in den Gang phgsiologischen Er- 

 sclmnungen einwirken *. 



Uit het boven aangevoerde blijkt genoegzaam, hoe geheel dit alles ovei- 

 eenstemt met hetgeen door ons, en wel reeds in het jaar 1848 is voorge- 

 dragen. Ten opzigte van het maaksel van het ruggemerg geeft Wagiver 

 slechts kort zijne denkbeelden op. In de beschouwing der achterste wortels 

 neemt de schrijver, even als wij boven hebben aangetoond: \) zuivere sen- 

 sitive vezels aan, die, zonder zich met gangliëncellen te verbinden, naar de 

 hersenen naar boven gaan en hier het gevoel verwekken. 



2) NeenU hij een tweede gedeelte van zuiver senlitive vezels aan, die 

 zich met de gangliëncellen zouden vereenigen in de achterste hoorns, en met 

 de kleine daarin aanwezige (ook door ons beschrevene) multipolaire gangliën- 

 cellen verbinden, vanwaar weder vezels longitudinaal naar de hersenen zou- 

 den opstijgen, terwijl andere als commissuurvezels achter het kanaal in de 

 gangliëncellen van den tegenovergestelden achtersten hoorn zich zouden be- 

 geven. Het kanaal zelf is ook, volgens Wagiver, open en niet als ecne digte 

 streng van gangliëncellen, zoo als dit zeer verkeerd beschreven is (Kul- 

 liker). 



Eindelijk een derde en wel een zeer aanmerkelijk deel der aciiterste wor- 

 telvezels dient niet voor gevoel, maar gaat naar de groole multipolaire gan- 

 gliëncellen, waaruit de voorste vezels voor beweging ontspruiten. 



Gntt. Onlehrt. Aiizeici., -'JO Jan. 1854, pag. 35 sq. 



17' 



