FIJNERE ZViMENSTEL EN DE WERKING VAN HET RÜGGE3IERG 85 



wij boven breeder hebben uiteengezet, en reeds in onze in 1848 uitgegevene 

 bijdrage, over de structuur van het ruggemerg, met dezelfde en meerdere 

 bewijzen hebben zoeken te staven *. 



Van de voorste strengen neemt dan ook Wagner aan, dat alle vezels in 

 de grootc massa's van gangliëncellen in de voorste hoorns treden, en niet met 

 de hersenen in eene directe verbinding staan. Zoo ook stelt hij dat de voorste 

 strengen uit vezels der voorste gangliën ontspringen "l^, ofschoon hij het juiste 

 verband der dwarse stralen mij toeschijnt niet erkend te hebben. Ik kan ech- 

 ter de stelling van Wagner niet geheel toestemmen, dat de reflexdraden van 

 achteren direct in de voorste multipolaire gangliëncellen, waaruit de beweeg- 

 vezels ontspringen, zouden overgaan. Wij meenen, dat zij nog eerst met klei- 

 nere cellen, tusschen beide hoorns gelegen, zich verbinden, en dus indirect 

 met de gangliëncellen voor beweging te zamcn hangen, waardoor misschien 

 ook het te spoedig ontstaan van reflexverschijnselen gematigd wordt. 



Vervolgens voegt Wagner de opmerkelijke stelling er bij, dat wij nimmer, 

 of althans in de minste gevallen, enkele primitiefvezels, maar altijd groepen 

 van primitiefvezelen in werking kunnen brengen; terwijl voor grootere spieren 

 meerdere multipolaire gangliën tot eene groep verbonden zijn, § eene voorstel- 

 ling, die geheel met het door ons boven aangevoerde overeenkomt; doch ook 

 voor de kleinere spieren geloof ik, dat eene enkele gangliëncel geene vezels 

 genoeg uitgeeft. 



Eindelijk stelt Wagiver het als twijfelachtig, of de uit de hersenen ont- 

 springende, de spieren willekeurig prikkelende vezels zich met een eigendom- 



* Aanteekeningen uit de sectievergaderingen van het Provinciaal Utreclitsch Genootschap, 1848, 

 pag. 13. Zie ook boven pag. 10. 



Dat deze bijdrage in de aanteekeningen van bet verhandelde in de sectie van het Provinciaal 

 Utrcchlsch Genootschap van 1848 aan R, Wagnee is onbekend gebleven, ofschoon daarin reeds de 

 meeste van zijne denkbeelden voorkomen, is bij mij zonder den minsten twijfel; daar deze aantee- 

 keningen slechts aan de leden zijn verspreid, en de vertaling hiervan in het Zweedsoh tijdschrift 

 wel niet ter kennis van den beroemden schrijver gekomen is, dien ik veel te hoog schat, om ook 

 slechts een oogenblik deswege den geringsten twijfel te kunnen voeden. lutusschen is deze onaf- 

 hankelijke groote overeenstemming van denkbeelden eene sterke waarborg voor do waarhe'd, en dit 

 is van veel meer gewigt als de prioriteits-kwcsticn van onze dagen. 



t I- c. pag. 38. 



5 1. c. pag. 39, in nota X. 



