8<» ANATOMISCH POYSIOLOGISCH ONDERZOEK OVER HET 



meiijk systeem van gangliëncellen in hot ruggcmerg en verlengde merg ver- 

 i'cnigen, dan of de gangliëncellen niet reflex-motorische vezels hiertoe dienen, 

 waarvan hij het laatste gevoelen voor het waarschijnlijkste houdt, omdat de 

 wil de reflexverschijnselen onderdrukken kan. Wij gelooven, door het ontdek- 

 ken van het verhand der uit de voorste hoorns uitstralende dwarse vezels met 

 de longitudinale voorste strengen deze vraag anatomisch heslist te hchhen. 



In het tweede stuk van Wagnek Ucbcr den Ban des Rückcnmarks und 

 die daraus rcsuliirendc GruiuUage zu eincr Theorie der lieflexbcwcgnugen, 

 Mitbewegungen und Milempfindungen, * treedt de schrijver meer in de ver- 

 dediging van eigenlijke reflexzenuwen, waarin wij hem geenszins zullen volgen, 

 daar wij boven reeds de voornaamste bewijzen hebben uiteengezet. Alleen komt 

 de schrijver nog eens terug op het verhand tusschen de reflexvezelen in de 

 achterste hoorns en de gangliëncellen voor beweging in de voorste hoorns, en 

 zegt, dit nog eens met in chromzuur verhard ruggcmerg onderzocht te hebben, 

 maar niet tot zekerheid gekomen te zijn. Hij betuigt zelf: Ob aber die von 

 den llinlcrhörncn der granen Snbstanz deullich zu don grossen Gangliëncellen 

 der Vorderhörncn sich bcgebendcn Faser vorlier in den Ilinlcrhörnen sicit mit 

 (hinglicncellen verbinden, und van diescr ersl gratie Commissurfasern zu den 

 motorisclicn Ganglieneellen der Vorderhörncn begeben, isl mir zweifelhafl ge- 

 bliehen "f. Hij beschrijft ook de gangliën in het midden tegen de achterste 

 luggeniergspleet, als kleiner, mot een geringer getal stralen, juist zoo als ook 

 wij deze gevonden hebben. Dat echter in deze gangliën ook eigerdijke gevoel- 

 zenuwen zouden overgaan, hetgeen Wagner in zijn eerste stuk stelde, van 

 waar eenige draden naar de hersenen voor gevoel, en andere uit dezelfde gan- 

 gilën voor reflex naar de voorste hoorns zouden overgaan, komt mij hoogst 

 onwaarschijnlijk voor. Ik betwijfel zeer sterk, dat cene zuivere gcvoelzenuw 

 te gelijk reflexzenuw voor beweging zijn kan : reeds hierdoor zoude zij haar 

 karakter als gevoelzenuw verliezen, en dan wordt het aannemen van eigenlijke 



• (ioU. Gelehrt. Anzcigen ISSl. Mar/.. N». li. 



f 1. c. pag. 97. Hoezeer wegens den ongemeen tijncn cii moeijclijk te volgen loop van ile vezels 

 in de acbterste hoorens het bcz«aijrlijk is tot cene volkomene zekerheid te geraken, gelooven wij in 

 onze voorstelling, zooals wij die boven, als hoogst waarschijnlijk, ja met eene voldoende zekerheid 

 hebben uiteengezet en afgebeeld, de/.e vraag zoo zeer in dezen laatstcn zin te hebben beslist, ^ils in 

 (lil tijne weefsel mogelijk is. 



