ÏIJAEIIE ZA3IE.\STEL EN DE WERKING VAN HET KUGGE.MEKG. 87 



reflexzenuwen overbodig; terwijl ter verklaring van medebewegingen, waartoe de 

 werkingen van den nervus ocuioniotorius gebragt worden, en van het medege- 

 voel door den schrijver geene nieuwe gronden worden aangevoerd, en deze mij 

 toeschijnen hooger in de hersenen, of medulla oblongata, zooals wij reeds 

 boven hebben aangemerkt, te geschieden. Naar onze meening is het vooral 

 de medulla oblongata, waarin de meeste en nioeijelijkste vraagstukken verbor- 

 gen liggen: hier is de kern en het centraalpunt, van waar de meeste ver- 

 schijnselen uitgaan; hier schijnt de plaats van perceptie of van gevoel te lig- 

 gen; hevige pijnen bewerken hier de reflex bij het kermen; hier springen 

 reflexbewegingen naar beide zijden over, hier is het centrum voor automati- 

 sche ademhalingsbewegingen en voor slikking ; van hier ontleent de nervus va- 

 gus zijn merkwaardigen invloed op het hart; hier eindelijk verwekt een ge- 

 prikkelde toestand opwekking der geslachtsdcelen, en zelfs schijnt de medulla 

 oblongata op de werking der nieren invloed te hebben ; hier ligt de gordiaan- 

 sche knoop, waarvan de ontknooping, en niet de doorklieving, meer dan een 

 Alexawder zal vereischen. 



Ook IIemak leverde ter zelfdor tijd nog ecne bijdrage tot de structuur van 

 het ruggemerg *, waarin hij eenige door Stilling vervaardigde en reeds twee 

 jaren vroeger hem toegezonden praeparaten beschrijft van dwarse en langsneden 

 in den mensch en de koe. Remak zegt hierin den overgang der bewecgwortels 

 in de voorste gangliëncellen te erkennen; buitendien vindt hij aan dwarse sne- 

 den smalle bundels donkelrandige zenuwdraden, die een zamenhang tusschen 

 de voorste en achterste wortels schijnen daar te stellen. Hij beschrijft, zoo 

 het mij toeschijnt, ook de circulaire randvezels, die wij boven hebben afge- 

 beeld, en de gangliëncellen in de substantia gelatinosa, waarvan volgens 

 Rediak eene verlengde draad de gevoelwortels vergezelt; terwijl de hoofd- 

 massa dezer gevoelwortels (onze reflexvezels) in breede digle bundels door de 

 gelatineuse substantie in de achterste graauwc zuilen lot in het bereik der 

 groole mullipolaire gangliëncellen (dus in de voorste hoorns) instraalt. Ook 

 Remak schijnt dus deze directe verbinding niet met overtuiging gezien te 

 hebben; terwijl overigens zijne beschrijving met de onze vrij wel overceid<oml. 

 Hij merkt echter nog op, dat de circulaire randvezels wel de banen schijnen 



Zie Uonatsbevichtc der K. AvnJ. d. Wisscnsclmflcii zii llnlui. Jnn. 1S54 



