BIJDRAGE TOT DE ZIEKTEKUNDIGE ONTLEEDKUNDE DER TANDEN. / 



linge en van belang ontbloote wijzigingen uitgezonderd, met die welker beselnij- 

 ving nu volgt en welke alle op oliphantstanden betrekking liebben, overeenkomen. 



De eerste exostose PI. II, Fig. i, waarvan ik u den mikroskopiscben bouw 

 wil niededeelen, wordt in den catologus van het Museum Anatomicum ver- 

 meld onder IN°. 1245 Br. Zij bestaat uit een aantal overlangs verloopende 

 pijpvormigej, stijltjes, op welker oppervlakte hier en daar wratvormige knob- 

 bels voorkomen, welke zich zoodanig kunnen verlengen, dat ze op dergelijke 

 knobbels van andere uitsteeksels toegroeijende, de verschillende stijltjes on- 

 der elkander vereenigen. De op deze wijze ontstane verbindingen verloopen 

 gewoonlijk overdwars en zijn de oorzaak, dat de geheele exostose eene za- 

 menhangende massa uitmaakt. Sommige stijltjes zijn als het ware uit de 

 versmelting van twee of meerdere ontstaan, waardoor niet alle dczellde over- 

 dwarsche afmetingen bezitten. Hoc de nieuwvorming met den oliphantsland 

 heeft zamengehangen, is uit het praeparaat niet op te maken, daar hetzelve 

 aan den vrij dikken steel, waardoor de verbinding hoogst waarschijnlijk heelt 

 plaats gevonden, is afgezaagd en de tand zelf niet bewaard is gebleven. De 

 mogelijkheid bestaat ook dat geen zamenbang hoegenaamd plaats heeft ge- 

 vonden, maar dat de exostose vrij in de pulpa heeft gelegen. 



Wat de wijze van ontstaan der stijltjes betreft, zoo leert ons het niikros- 

 kopisch onderzoek, dat er oorspronkelijk een of meerdere centrale vaatjes 

 moeten hebben bestaan, waarom zich de ziekelijke stof heeft afgescheiden, 

 terwijl later eene appositie van onregelmatige dentine uit de peripherische 

 pulpa plaats heeft gevonden. Wij moeten dus onderscheiden in een centraal 

 en peripherisch gedeelte der stijltjes, waaruit deze exostose is zamengesteld. 



Duidelijk ziet men reeds bij eene zwakke vergrooting, PI. IV, Fig. 2, in 

 het midden dor centrale stof een of meerdere vaatkanaaltjes, die zich veelal 

 verlengen in andere, welke straalsgewijze verloopen; deze centrale stof be- 

 staat uit subst. ostoïdea, welke naar het middelpunt zonder bepaalde gren- 

 zen in dentine overgaat; de buisjes dezer dentine verloopen straalsgewijze, 

 terwijl deze in de omgevende dentine een zeer verward verloop bezitten, 

 waarin geene bepaalde rigting is te ontdekken. Beide zelfstandiglicdcn, de 

 peripherische en centrale zijn veelal duidelijk afgescheiden, ofscliooti bet niet 

 te ontkennen valt, dat enkele beenligchaampjes, voorkomende op de grens, wwl 

 heide in verband staan; naar de peripherie ziet men ze overgaan in de huis- 

 jes der dentine, naar het centrum in de veelvuldige .somtijds lot groolere 

 ruimten yersmoltene holten der ostoïdea. 



