lö BIJDRAGE TOÏ DE ZlEKTEKüNDIGE ONTLEEDKUNDE DER TANDEN. 



in paralellc lagen kunnen overgaan. Bepaaldelijk wordt hier gedoeld op het 

 jiroparaat N'. 1255 Br.^ waarbij althans stellig kan worden aangenomen, dat 

 de op deze wijze ontstane lagen met de dentine-buisjcs niets gemeen heb- 

 ben. Cf. PI. V, Fig. 4 en 5. 



Het behoeft wel geen beloog, dat deze tweede wijze van ontstaan alleen 

 mogelijk kan zijn in die gevallen, waarin men de tandkogels of intcrglobu- 

 lair-ruimten als constituerende elementen in de centrale stof der cxostosen 

 ziet treden; waar daarentegen beenligchaampjes voorhanden zijn, laat zich 

 de formatie op deze wijze niet verklaren; trouwens, bij aanwezigheid van 

 I)eenligchaanipjes ontbreken ook de vaatkanalen niet, en kan de afzetting der 

 concentrische lagen als cene gewone uitzweeting uit de bloedmassa worden 

 beschouwd. 



Wat de formatie der peripherische stof betreft, zoo geschiedt deze onder 

 den invloed der pulpa, op gelijke wijze als de normale dentine, en behoeven 

 wij hierbij dus niet opzettelijk stil te staan. 



II. OYËK GENEZING VAN TANUBRËIKEN. 



In het tweede gedeelte dezer bijdrage heb ik mij vooi'gesteld de genezing 

 van tandbreuken te behandelen, waarbij vooral de vraag zal moeten beant- 

 woord worden, door behulp van welk weefsel eene dusdanige genezing tot 

 stand kan komen. 



De geschiedenis is arm aan voorbeelden, waarin tanden afgebroken en de 

 fragmenten later weder aan elkander gegroeid zijn. De weinige gevallen, die 

 hierop betrekking hebben en mij bekend zijn geworden, kan ik u kortelijk 

 medcdeelen. IItktl * vermeldt eenen snijtand, die in hel Anatomisch Museum 

 Ie Breslau wordt bewaard, en waarbij hij de volgende geschiedenis voegt: 

 nKiiicm Studenten wurde auf dcm Turnplatz init cinem Rappier ein Schnei- 

 ndezahn in der Wurzel ahgehrochen. Üas Fragment hing noch am Zahn- 

 ytjlcisch und wurde durch den anwcsenden Chirurgen in das Zahnfach 

 »gedrückt. Es wuchs wieder fesl, aber mit seinem Feslwerden slelllcn sich 

 »so anhahendc und heftige Schmerzen ein, dass spiiter die Enlfernung des 

 nZuhnes nothwendig wurde. Der ausgczogene Zalm zeigte eine geringe seit~ 

 DÜche Verschiebung seiner consolidirten Fragmenten und die datnil verbundene 



* Ihndlmch der Topogr. Aiiat. 2 Aufl. Biiiid I, S. 230. 



