22 BIJDRAGE TOT DE ZIEKTEKUNDIGE ONTLEEDKUNDE DER TANDEN. 



ye kroonen zijn gesleten, cene zoogenaamde secundaire dentine door ossili- 

 catie der pulpa kan formeren, die zich door de aanwezigheid van vaatkanalcn 

 onderscheidt en aanleiding kan geven tot vernaauwing of zelfs geheele obli- 

 teratie der tandholte. Salter * iieeft dit onderwerp, door welks behandeling 

 zich Joniv Huwter "f zich reeds verdienstelijk maakte, tot een bepaald punt 

 van onderzoek gekozen, en waargenomen, dat deze dentine, welke hij, mijns 

 inziens, zeer juist dentine of repair noemt, ook in die gevallen ontstaat, 

 waarbij een gedeelte van hot email door uitwendige beleediging was afgebrok- 

 keld en de normale dentine bloot kwam te liggen. Voor zoo verre ik kan 

 nagaan, vond hij eciiter geene vaatkanaaltjes daarin, gelijk Tomes. Ook 

 Ulrich § vermeldt eene dusdanige appositie van nieuwe tandstof, door hem 

 met den naam van dentinoïd bestempeld. Met het oog op deze verschillende 

 waarnemingen, van welker juistheid men zich met betrekking tot afgesleten 

 tanden door eigen onderzoek gemakkelijk kan overtuigen, blijft dus cene 

 regeneratie van dentine bij den mensch, na verlies der kroon, in die mate, 

 dat de pulpa niet meer beschut wordt, onder de mogelijkheden, ofschoon 

 mij geene gevallen bekend zijn, waarin zij werkelijk tot stand is gekomen. 

 Bij dieren daarentegen met holle tanden, waar voortdurend nieuwe dentine 

 wordt afgezet tegen de oudere lagen aan en de tand blijft groeijen, wordt 

 deze mogelijkheid tot een feit. Ik geloof dit door de volgende waarneming 

 te kunnen bewijzen. Zij heeft betrekking op eenen slagtand van het Nylpaard 

 (N». 1252 Br.), die in vroegeren leeftijd van het dier op eene zeer onre- 

 gelmatige wijze is afgebroken. PI. III, Fig. o. Men onderscheidt uiterlijk 

 daaraan een met email overdekt gedeelte, dat aan de voorvlakte eene veel 

 grootere uitgestrektheid beslaat dan naar achteren, waar het zeer ver naar 

 den wortel toe inspringt. Dit gedeelte, dat primitief na de breuk voorhanden 

 is geweest, wordt naar de snijvlakte van den tand door eene onregelmatige 

 gekartelde lijn van eene massa afgescheiden, die knobbelvormig hoven den breuk- 

 rand uitsteekt en zich door gemis van email duidelijk onderscheidt. Wij 

 hebben het volste regt deze laatste zelfstandigheid voor eene nieuwvorming 

 te houden, welke na de breuk door de pulpa is uitgezwcet. De tandholte 



* S. James A.. Salter, on Dcnlhie of repair inGuijsUospüal llcpurls. Vol. VIII, part II, p. 345. 

 t lltH. Nat. Deni. Hum. Hagae 1780, pag. 104. Idem, On the Tccth. 1771, pag. 1U8. 

 j Loc. cit. S. 141. 



