ONTLEEDKUIVÜIGE NASPORINGEN OMTRENT DENDROLAGUS INÜSTÜS. 5 



slechts een weinig grooter en wijkt van haar af, doordien de oorcn van 

 boven sterker afgerond zijn, en het haar, waarmede zij bekleed zijn, veel 

 koilor is en regehiiatiger verdeeld. De derde teen der achterste voeten is 

 langer, en de punt des nagels van den builensten teen reikt dien ten g.- 

 volgc slechts tol aan of digt bij den wortel des nagels van voornoemden 

 langsten teen. De staart is een weinig langer, overal van gelijke dikte, en 

 derhalve legen de |)unt met langer haar bezet. Het haar, dat van den haarkring 

 boven de schouders, langs den achterhals naar voren loopt, blijft die rigting 

 lot op het midden van den kop behouden, en stoot hier aan het naai' ach- 

 teren gerigte haar des snuits; aldus op de boven vlakte van hel hoofd eene lijn 

 vormende, welke zich in eene halfcirkelvormige bogt tot aan den boven-voorhoek 

 van hel oor uitstrekt. Eindelijk is ook de kleur van het geheele dier verschil- 

 lend. Het haar namelijk is slechts van den wortel tot op hel midden zwartadi- 

 tig, en wordt aan de punten vuil geelachtig wit. Op de pooten en vooral .i.-.ii 

 de ondervlakte des ligchaams, neemt deze lichte kleur de bovenhand, terwijl 

 zij op de kruin van het hoofd in het bruinachtige overgaat; de staart, waar 

 de haren aan den wortel, in stede van zwart, donkerbruin zijn, is eenigzuis 

 valer dan al de oveiige deelen van het dier. De Papoea's in het distrikt 

 Lobo noemen deze soort Wakera. Zij leeft ook in hel hoog geboomte e 

 voedt zich met wilde vruchten en bladeren, vooral met vijgen. Van deze laat 

 sto soort heeft gedurende korten tijd een exemplaar in onzen Zoölogischen luii. 

 geleefd. Het kwam er in zeer gebrekkigen toestand, zoodat er niet veel ge- 

 legenheid geweest is, om waarnemingen omtrent dezen vrouwelijken Dcmlro- 

 1(1 gus inusius te doen. 



Een ander exemplaar heeft ecnige jaren geleefd in den Zoölogischen tuin 

 van Regents-Park te Londen. Gould * teekenl er van op, dut dit dier in zijne 

 zeden en gewoonten trager en minder levendig was dan de gewone Kengoeroes. 

 welke hij lerrestrial noemt. Het kon uren achtereen blijven zitten op den 

 tak van den boom, welke in zijn hok stond, met. den staart gerold rondsom zijn 

 hgchaam, in eene dommeligc houding. Somtijds echter was hij meer levendig, 

 on zal hij regl op, met den staart naar heneden hangende. 



Na den dood van gezegden D. inu.stus had het Dcstuur van het Zoologisch 

 benoolschap Natura arlis magislra de goedheid, er mij de ontleding van toe 

 te staan, onder verbindtenis dat bet geraamte later tot het uitmuntend museum 



• J. GoüiD. The Mammals of .-Vustralia, P. VIII, London 185Ö. 



en 



lil 



