6 ONTLEEDKUNDIGE \A.SPORIKGEN OMTRENT DENDROLAGDS INUSTÜS. 



des gcnootschaps zoude terugkeeren. Het was mij aangenaam, dal lul der- 

 gelijken arbeid mij de gelegenlieid werd gegeven, en ik zeg het Besluur, dat 

 zoo dikwerf reeds mijne werkzaamheid steunde, daarvoor opentHjk dank. Voor 

 zoo verre mij bekend is, kent men omtrent het maaksel dezer belangrijke diei- 

 soort slechts enkele bijzonderheden, door de Nederlandsche Natuuronderzoekers 

 en door R. Oweiv * medegedeeld. Ik achtte daarom eene zoötomische niono- 

 graphie er over niet geheel overbodig, en neem de vrijheid, haar der Koninklijke 

 Akademie ter plaatsing in hare werken aan te bieden. 



BEENSTELSEL. 



Hoe groot de verscheidenheid overigens moge wezen, welke het bcenslelsel 

 der Marsupialiën aanbiedt, is er echter een algemeen karakter in uilgedrukl, 

 dat aan al de verschillende groepen eigen is. Behalve in den vorm des bek- 

 kens en in de buidelbeenderen, is dit algeineene kenmerk, gelijk Owe\ zulks 

 bet eerst leerde, gelegen in de openingen van het verhemelle en in het bin- 

 nenwaarts uitspringen van den hoek der onderkaak. In vroeger uitgegeven op- 

 merkingen over den Sarcophiliis ursinus heb ik daaraan toegevoegd -f, dat in 

 alle Marsupialiën de schedel voorwaarts meer of min de gedaante heeft van 

 oenen stompen kegel, met eene platte en rcgtstandige achtervlakte en eene 

 platte bovenvlakte §. In de groep der vleeschetende Marsupialiën of Sareo- 

 phagcn komt daarbij eene sterk ontwikkelde overlangschc kam, welke in de 

 groep der vruchtetende of Poëphagen, waartoe de Dendrolagus behoort, onl- 

 brcekt. Hierdoor geeft de schedel van dezen ons bijna geheel het beeld lerug 

 eener vierzijdigc pyramide. De jukbecnsboog puilt niet sterk naar buiten 

 uil, en bestaat uit een krachtig, vrij hoog jukbeensuitsteeksol des slaapbeens, 

 waartegen zich een lang en achterwaarts puntig uitloopend jukbeen aan- 

 veegt. Do gedaante van den jukbcensboog verschilt derhalve zeer van die bij 

 Thylacinus, [)a.syurus en Sarcophilus, en nadert tot die van Hypsiprymnus, 

 Macropus en Halmaturus. In gene is hel karakter uilgedrukl van een vleesch- 

 elend, in deze van een vruchtetend dier, Helgecn er van hel aangezigl voor 



• Procecdings of tlie Zoological Society of London, 1852, N'. CCXLIV', png. lOÜ. 



•j- W. Vbolik. Onllecdkundige opmerkingen over den Dasyurus (Sarcophilus) urninus. In Tijdsclir. 

 voor de nis- en natuurkundige netenschnppen, uitgegeven door de Eerste Klasse van het Koninki 

 lijk Ncderlandsch Instituut enz. D. IV. bl. 153. Amsterdam 1851. 



§ Zie voor al de bijzonderlieden, bet geraamte betreffinde, PI. 1. 



