10 OJVTLEEDKÜiNDIGE NASPORINGEPi OMTRENT DEJiDROLAGUS INISTUS. 



die van di^ drio aclilersli^ rugwervelen licbben cene meer vierzijdige gediiante. 

 Er zijn zes lendenwervelen, waarin de voorste schuinse uitsteeksels sleri< uil- 

 springen en zicii met breede uiteinden naar voren verlengen. Uit den achter- 

 rand der wortids van deze voorste schuinse uitsteeksels komen zeer korte 

 bijkomende stijlvormige uitsteeksels; zoodat de vorksgowijze splijling der aeli- 

 leisle schuinse uitsteeksels en de invatling der voorste veel zwakker is dan 

 bij vele andere Viervoetige zoogdieren, vooral dan bij de Carnivoren. De 

 dwarse uitsteeksels der lendenwervelen nemen regelmatig in lengte toe van 

 voren naar achteren; hun vorm is vierzijdig. Evenzoo zijn vierzijdig de 

 doornwijze uitsteeksels, die, even gelijk dit bij zoo vele andere Viervoetige 

 zoogdieren plaats heeft, zich naar voren rigten; zoodat er eene duidelijke 

 tegenoverstelling plaats heeft lusschen di' doornwijze uitsteeksels der rug- en 

 dor lendenwervelen. De ligcliamen dor lendenwervelen verbreeden en verster- 

 ken zich regelmatig achterwaarts; eene gesteldheid, gevorderd, gelijk ik dit 

 elders reeds voor den gewonen Kengoeroe opmerkte, voor een dier, dat den 

 romp oiigerigl moet houden. 



Het heiligbeen bestaat uit twee wervelen, waarvan de voorste de breedste 

 is en het grootste deel uitmaakt van de heilig- en darmbecnsvereeniging. 

 De ligcliamen dezer lieiligbeenswervelen zijn vrij smal; maar de dwarse uit- 

 steeksels zijn zwaar en springen vleugclsgewijze zijwaarts uit. De darmbeen- 

 deren zijn in eenen hoek verbonden met liet heiligbeen, zoodal ook de as 

 lies bekkens eencn hoek moet maken met de as van de wervelkolom. Er 

 zijn zeventig staartwervelen, op verre na niet zoo stevig en zwaar als in de 

 gewone Kengocroes. Zij bieden de gewone kenmerken aan der staartwerve- 

 len van de Viervoetige zoogdieren; d. i. dat de voorste door humie dwarse en 

 schuinse uitsteeksels nog de kenmerken blijven behouden van lenden- en 

 heiligbeenswervelen, terwijl achterwaarts de verlengde ligcliamen der staart- 

 wervelen door eenvoudige geledingsvlakten zich met elkander verbinden, on- 

 geveer even als vingerleden, en meer of min puntige knobbels de plaats der 

 uitsteeksels vervangen. Zeer sterk ontwikkeld zijn de onderste V-vormige uit- 

 steeksels of de bloedapophysen van ü\ve>, die van voren naar achteren regel- 

 matig in grootte en gaafheid afnemen; maar, met uitzondering van de vier 

 achterste, aan alle staartwervelen voorkomen. 



Heizelfdc getal hals-, rug-, lenden- en heiligbeenswervelen werd door 

 de H.ll. SciiLEfJKi, en .Milder bij Dendrolagus opgemerkt. Het schijnt stand- 

 vastig in de onderscheidene vormen van Kcniioeroes. De bovengenoemde 



