ONTLEEDKÜNDIGE NASPORINGEN OMTRENT DENDROLAGUS INUSTÜS. 15 



waarls zeer digt ann; deze aanvoegiiig geschiedt iels lager dan bij de eigent- 

 lijkc Keiigoeroes. Het scheenbeen heel't van boven eene driehoekiae "c- 

 daanle, en loopt aldaar in een naar voren uitspringenden kam nil, welke in- 

 lusschen niet zoo scherp is als bij Ilalmalurus en Macropus. Er is, even zoo 

 als ik dat vroeger reeds bij Macrü|)iis waarnam, geeiie knieschijf; maar wel, 

 zoo als ook bij vele andere Marsiipialiën, in den zijdelingschen band van de 

 buitenzijde des kniegewrigts een halvemaanswijs beenstuk. 



In den voetworlel merk ik vooreerst het kootbeen en het hielbeen op. l!et 

 ktwtbeen heeft eene breede en sterk gewelfde bovenvlaktc, waarmede zich de 

 beide beenderen des schenkels geleden. Aan de binnenzijde gaat er langs been 

 de binnenste enklaauw, gevormd door het scheenbeen, en aan de buitenzijde 

 de buitenste enklaauw, gevormd door bet kuitbeen. liet onderste uiteinde des 

 kuitbecns rust dan verder op een naar buiten uitspringend gedeelte van het 

 hielbeen. Deze inrigting verschilt ten eenenmale van diegene, welke ik 

 vroeger bij Macropus opteekende. Zij is ongetwijfeld in verband met de 

 behoefte, oin eene breede en stevige grondvlakte te verschaffen, waarop hel 

 ligchaam kan rusten, als de Dendrolagus op eenen tak nederhurkt. Om de- 

 zelfde reden vormt het hielbeen geen langen en smallen hefboom tot het te 

 weeg brengen van sprongen, gelijk in ilalmaturus en Macropus; maar ver- 

 breedt het zich aan zijne ondervlakte, en splitst het zich dan voorwaarts in 

 tweeën, om zich te geleden met de beide overige beenderen van den \o('l- 

 wortel, welke derhalve de drie wigvormige beenderen en het teerlingbeen ver- 

 tegenwoordigen. Hel buitenste dezer voorste beenderen des voetwortels heeft 

 twee geledingsoppervlakten, om zich te verbinden met de twee korte, breede 

 en zware melatarsaalbecnderen van de beide buitenste teenen; het birmenste 

 heeft evenzoo twee, maar kleinere voorste gewrigtsoppervlakten, om zich te 

 geleden met de lange, maar tengere nietatarsaalbeenderen van de beide bin- 

 nenste teenen. Daar tegen aan ligt een vijfde zeer kort en puntig uitloo- 

 pend metatarsaalbeen, dat geheel op zich zelf staat, en niet veel verd'T 

 reikt dan bel achterste uiteinde van de binnenste tengere melalarsaalheen- 

 deren. Met de Iwec buitenste nietatarsaalbeenderen zijn breede, plalte on ste- 

 vige, — met de bimienste smalle en tengere leenen geleed. Elke leen bestaai 

 uil drie leden. Tusscben di' knoppen der nietatarsaalbeenderen en de achlerslf 

 leden der buitenste leenen bevinden zich zware zaadbeenderen, paarsgewijze 

 aldaar geplaaLst. Hel blijkt derhalve, dal de inrigting van den voet is i'veii 

 ah bij de eigenllijke Kengoeroes, met dal verschil slechts, dat in de b<'ide 



