ONTLEEDKUNDIGE N\SPORIi\GEN OMTRENT DENDROLAGÜS INUSTUS. 



SPIERSTELSEL. 



KiUittwspiercn. Van de kiiaiiwspieren valt iiiel veel meer op te teekeneii, dan 

 dat (Ie slaap- en kaauwspier (M. lomporalis en masse(er) zeer sterk ontwik- 

 keld zijn. Üe inasseter lieclit zich vast met eene stevige peesachtige uitbrei- 

 ding aan den voorsten wortel van den jukbeensboog, d. i, aan het jukbeens- 

 uitsteeksel van het o|)perkaakbeen. Z. PI. III, b. Tussclien de beide tak- 

 ken der ondeikaak ligt de M. mylohyoidoiis, die van het grondstuk des 

 (ongbeens afkoinl en zicli hecht aan den onderrand van het voorste gedeelte 

 der beide helften van de onderkaak en aan hare kinvoeg. Z. PI. II, a, a. Hij 

 vormt deriiaUe op de gewone wijze den bodem der mondholte. 



De Iwcebnikige kaakspier (M. digastricus maxillae inCerioris) ligt aan 

 weerszijden der binnenvlakte van de onderkaak. Zij is, zoo als bij al de Zoog- 

 dieren van lagcrcn rang dan de Qiiadrmnanen, eene eenbuikige spier, welke 

 als al'voerder der onderkaak achter den oorsprong van den sterno-cleidonias- 

 loideus aCkomt van het jugulair uitsteeksel van het achterhoofdsbeen, en 

 zich naar voren aan den onderrand van elke hell't der onderkaak vastheclit. 

 Z. PI. II, c. c. Door vergelijking met hetgeen ik vroeger van den Sarco- 

 pliilus opleekende, blijkt dat de tweebuikige kaakspier van dezen vrij wal 

 krachtiger is dan van den Dendrolagus. 



Van den geniohyoideus en genioglossus teeken ik alleen op, dat zij aanwezig zijii. 



Spieren van den hals. De sterno-hyoideus en sterno-thyreoideus zijn zeer 

 lang. PI. II. b. b. e. e. 



De umohyoideus is eene lange, smalle en platte spier, zonder intermediaire 

 pees, gaande van hel tongbeen naar het schouderblad. PI. II, d. d. 



De sterno-cleidomastoideus komt van het jugulair uitsteeksel van het ach- 

 lerhootd, en gaat in schuinse rigling met twee bundels naar voren, waarvan 

 de een^ M. slertKi-masloidens zich hecht aan het voorste uiteinde van hel 

 borstbeen, de andere .M. cleiilo-mastoideus aan het borstbeensuiteinde van 

 het sleutelbeen. Zoo men deze beschrijving vergelijkt met hetgeen ik van 

 den Sarcophihis o|tteekende, blijkt, dat de cleidomasloideus bij dezen veel 

 zwakker is, hetgeen ook met zijn zwakker sleutelbeen overeenstemt. PI. II. 



/• /•• /•■ f- 



INaast de in|)lanling \an den cleidomasloideus aan het sleutelbeen, lieclil 

 zich daaraan vast de M. acromio-basilaris, die met eene scherp peesaclitige 

 strook van het dwarse uitsteeksel van den eersten halswervel komt, bijkomen- 



