lö OSTLEEDKUNDIGE NASPORINGEN OMTRENT DENDR0L4GUS INUSTUS 



(Je doorgang der dijvnten tussclien de poesaclilige gedeollon v,ni psoas major 

 üii minor deze vaten l)eliocdt voor drnkking bij de zanienlrekkiiig dezer spieren. 



De iliacus inlernus gaat van de binnenvlakle van hel darmbeen regl naar 

 beneden, om zich met psoas major in te planten aan den kleinen draaijci- van 

 het dijheen (PI. IV. c). 



Buikspieren. In de buikspieren vind ik de gesteldheid, welke, blijkens mijne 

 aanteekcningen bij Macropus en Sarcopliilus, voorde Marsupialien typisch blijkt 

 te zijn. Zooals PI. If aantoont, komt de buitenste schuinse buikspier mot 

 schuins gerigte spiervezelen van de achterste ribben af. Deze spiervezel- 

 bundels gaan gedeeltelijk in eene pcesplaat over, welke den voorwand vormt 

 van de schede der regte buikspier; gedeeltelijk verliezen zij zich in den dij- 

 boog en voor een derde deel hechten zij zich aan den buitenrand van bet 

 marsupiaalbeen (PI. II. x, x.). 



De regte buikspier hecht zich binuenwaarts aan de witte lijn, en plant zich, 

 even gelijk ik zulks ook bij Macropus en Sarcophilus opmerkte, aan den knop 

 en aan den binnenrand in van bet marsupiaalbeen (PI. II. i/, //, y, i/, //, »/.). 

 Noch in de buitenste schuinse, noch in de regte buikspier vond ik peesachlige 

 inschrijvingen. 



De pyramidaalspier komt mij nog sterker ontwikkeld voor dan in 31acropus. 

 Dit is niet ongevvigtig; vermits ik, zoowel bij Dasyurus macrourus als bij Sar- 

 cophilus ursinus, — Marsupialien met zoo geheel andere bewegingswijze — , de 

 pyramidaalspier zag ontbreken. Bij den Dendrolagus, gelijk PI. II. z, z aantoont, 

 wordt de pyramidaalspier door de regte buikspier bedekt, en beslaat zij de 

 geheele ruimte tusscben het borstbeen en de schaambeensvereeniging. Zij 

 hecht zich aan de witte lijn en slaat zich achter het marsupiaalbeen om, ten 

 einde zich te verecnigcn met de peesplaat van den M. obliquus internus en 

 Iransversus. Deze aanmerkelijke uitbreiding en krachtvolle ontwikkeling der 

 [lyiamidaalspier is belangrijk. Zij strekt vermoedelijk, om de achtersie lig- 

 chaamslielft met meerdere kracht en met meer gemak op te ligten. De bin- 

 nenste schuinse en de dwarse buikspier hechten zich niel aan het marsupi- 

 aalbeen. 



Staart spieren. Het laai zich gemakkelijk begrijpen, dat deslaarlspieren van den 

 Dendrolagus zeer .sterk ontwikkeld moeten zijn. Maar uit hetgeen J. F. Meckel * 



• J. V. .VIeckel System d. Vergl. Anal. Th. III p. +30. Halle 1828. 



