22 



OMLEEDKUNDIGE NASPORINGEN OMTRENT DENDROLAGUS INÜSTUS. 



Naast den ronden vooroverbuiger ligt de spnakbecnshuigspier van de liand 

 (M. flexor carpi radialis), die zich hecht aan het achterste uiteinde van het me- 

 lacarpaalbeen van den duim (z. PI. II, r,r.). 



De lange handpalmspier (M. palmaris longus) is zeer zwak en verliest zich 

 in de peesplaat van de handpalm (PI. II, s,s.). Daarnaast ligt de elle|»ijpsbnig- 

 spier van de hand (M. Ilexor carpi ulnaris), die van den binnensten knokkel 

 van het opperarmbeen komt, en zich over het erwtebeentje heen inplant 

 aan het achterste uiteinde van hot metacarpaalbeen van den pink of vijfden 

 vinger (PI. II, t, t.). 



Ongeveer, zooals ik zulks vroeger voor Macropus en Sarcophilus opteekende, 

 is er voor de buiging der vingers eene spier, zaanigesteld uit drie hoofden, 

 de diepliggende en de oppervlakkige buigspier vervangende. Haar eene hoofd 

 komt van den binnensten knokkel van het opperarmbeen, het tweede van hel 

 spaakbeen, het derde van de ellepijp. Deze gesteldheid herinnert eenigzins die 

 van den solaeus bij den menscli. Do drie hoofden eindigen in eene breede eu 

 platte pees, die zich in den handpalm in vijf smalle pezen splitst voor de vijf 

 vingers, waaraan zij zich hechten. Zij zijn stevig en breed voor den tweeden, 

 derden en vierden vinger, zeer tenger voor den duim en voor den pink, vooral voor 

 den duim. Er is derhalve geene scheiding merkbaar in oppervlakkige en die|>lig- 

 gende huigspier, noch ook eenig bewijs van doorboring (z. PI. II, ?f,J(, ?/,?/, «,»(,?',".)• 

 Ditzelfde werd voor vele jaren ook in Macropus door mij opgemerkt, ter- 

 wijl ik in Sarcophilus nog eene scheiding opteekende in twee lagen, waarvan 

 de buitenste in even zooveel strooken gesplitst is als er vingers zijn. Deze 

 slrooken splijten zich in tweeën om de |tezen door te laten van de diepere laag, 

 welke den Ilexor profundus voorstelt. Bij Sarcophilus is derhalve do gesteld- 

 heid (Ier buigspieren eenigzins meer gecompliceerd en nadert zij tot hetgeen 

 ik elders van den Leeuw opteekende. 



Van het handpalmsgcdeelle der pezen komen drie worinwijze sjiieren al 

 (z. PI. II, V, V, v). 



De vierkante vooroverbuiger (M. pronator quadratus) is zeer zwak. 



De lange acbteroverbuiger (M. snpinator longus) is smal en zwak. Hare 

 lange en smalle pees hecht zicii vast aan de rugvlakte van hel spaakbeen, vlak 

 hoven hel stijlvormig uitsteeksel (PI. II, q.). 



De strekspieren van de hand en van de vingers verloonen de \(ilgende vei- 

 houding. lir zijn eene lange en eetie koile spaakbeenssirekspier (M. exlensor 

 carpi radialis longus et brevis). De smalle pees van de lange sirekspier is 



