ONTLEEDKUNDIGE NASPORINGEN OMTRENT DENDROLAGUS INUSTUS. 27 



beide knokkels van liet dijbeen ; zij verbreeden zich aan de achtcrvlakle van 

 den schenkel en gaan Ie zanien in cene pees over, die langs de pees van 

 den solacus wegduikt^ en zich daarmede overkniisl, om zich in te planten aan 

 het hielbcen. Kr komt een derde hoofd bij, dat van den knop van het kuit- 

 boen afkomt, smal en langwerpig is, en zich in de pees van het buitenste 

 hoofd verliest. Er wordt dus door den gastrocneniius alleen reeds veel spier- 

 kracht aangewend lot strekking van den voet (z. PI. VI. Fig. 1, a, a, a, 

 Fig. 2, a, «*.). Daarbij komt nu de solaeus, die van de achtervlakte van den 

 builenslen knokkel van het dijbeen afkomt, zich aldaar vereenigt met het er 

 aanwezig zaadbeentje en in eene pees overgaat, welke op zichzelve, zonder 

 zich Ic veibinden met de pees van den gastrocnemius, zich over de onder- 

 vlakte van het hielbeen voortzet, en zich aldaar verbreedt, om over te gaan 

 in eene pecsplaat, welke zich verliest in de schede der buigspieren van den 

 middelsten of zwaarsten leen. De solaeus werkt derhalve geheel op zichzelve, 

 en is vooral spanspier voor de schede der buigspier, waarbij het hielbeen 

 flan als eene katrol werkt (z. PI. VI. Fig. 2, 6, 6, h.). Dit gescheiden 

 blijven der pezen van den gastrocnemius en solaeus werd vroeger ook bij 

 Macropus door mij opgemerkt. 



Er is eene zware kniekuilspier (M. poplitaeus) (z. PI. VI. Fig. 3. a, a.). 

 Even als ik dit vroeger bij Macropus opmerkte, wordt de plaats van ach- 

 terste scheenbeenspier, van lange buig.spier van den groeten teen, en van 

 lange gemeenschappelijke buigspier van de vier teenen vervangen door eene 

 zware spier, die van den knop van het kuitbeen afkomt, langs de achler- 

 vlakle van den schenkel heengaat, en van weerszijden korte naar achteren 

 gaande spiervezelen ontvangt van kuilbeen en scheenbeen. Deze verbinden zich 

 met de voorvlakle van den grooteren, middelsten bundel, ongeveer zooals dit 

 in den solaeus bij den mensch plaats heeft, en alle te zamen gaan zij in eene 

 jiees over, die langs den binnensten enklaauw naar de voetzool gaal, en aldaar 

 zich splitst in drie pezen: eene zware middelste voor den zwaren middelsten 

 leen, en twee smallere zijdelingschc voor de overige teenen (z. PI. VI. Fig. o, 

 b, b, b, h.). Van de voelzoolop|)ervlakto der pees, voordat de splijling geschiedt, 

 komen twee spierlioofden, die de plaats van korte buigspier vervangen, en niet 

 lange en smalle pezen zich vasthechten aan hetachlerslc lid van den middelsten 

 leen (z. PI. VI. Fig. 5, c, c). In de bifurcatie der pees voor den middelsten en 

 builenslen teen komeq van de pees der buigspier van de teenen drie wormsvvijze 

 .spieren, waarvan twee naai' den middelsten, en eencs naar den builenslen leen 

 gaan, (z. PI. VI. Fig. 5, d,d.). Er is derhalve eene krachtige spierverhouding voor 



33* 



