28 OMEEEOKÜNDIGE N\SP0RI\GE1V OMTRENT DENDROLAGUS INUSTUS. 



ilo buiging der leenen, waaraan zich tegen de ondervlakle van den metatar- 

 siis Iwce buigspieren (z. PI. VI. Fig o, e, e.) voegen voor den builenslen leen, 

 voorts oen aanvoedcr voor den buitensten teen en tusschenbeenige spieren. 



HERSENEN EN ZENIIAVSTELSEL. 



De hersenen van den Dendrolagus bevestigen volkomen de voorstelling, welke 

 II. Ow^EN van de onvolmaaktheid der hersenen gaf bij de Marsupialiën, waar- 

 omtrent ik meer in het breede uilweidde in mijne ontleedkundiiïe nasnorinü:en 



•/ Oio 



van den Sarco[iliilus ursinus. De halfronden der groote hersenen zijn van 

 l)Ovcn geheel glad, zonder aanduiding van kronkels; liet eenige wat men or 

 in ziet (PI. V, (ig. 2.) zijn de indrukken der slagaders. Even als in de Vo- 

 gels en in de laagste Zoogdiervormen zijn hunne voorkwabben zeer smal, ter 

 iiaauwernood 0,022 breed; bij de achterkwabben verbreeden zij zich zoozeer, 

 dat hunne dwarse doormeting aldaar wordt 0,054; in het midden wijken zij 

 uileen, en elk halfrond eindigt aldaar met eenen schuins naar buiten gaande 

 rand; de lengte van elk halfrond, van de meest naar voren tot de meesl naar 

 aclilcren gaande punt, bedraagt 0,057. Door deze geringe lengte, en door het 

 in hel midden uiteenwijken der halfronden, liggen de vrij breede en belrekke- 

 lijk groole kleine hersenen geheel bloot (z. Pi. V, fig. 2 en 5.). Even als bij 

 ile Vogels en bij de lage vormen van Zoogdieren, beslaan de kleine hersenen 

 groolslendeels uit den vermis en zeer kleine haemispheriën. De lengte van 

 ilen vermis superior bedraagt 0,020; de brecdle 0,025. De volle brcedlc 

 lier kleine hersenen aan de bovenvlakle bedraagt 0,029. Er blijven dus aan 

 i'lke zijde slechts 2 m. m. over voor de halfronden. Aan den vennis su- 

 |pcriür is duidelijk herkenbaar de centrale kwab met de vleugels. Zijwaarts zijn 

 (laaraan toegevoegd breede, dwarse en evenwijdige kronkels. Die der half- 

 ronden zijn eenigzins meer ingewikkeld. Zijwaarts gaal elk halfrond der 

 kleine hersenen in eenc zijkwab, als ware hel een (locculus over, welke beval 

 is in eenen daartoe bestemden kuil van het slcenachligc gedeelte des slaap- 

 beens (z. PI. V fig. 1 en 2.). 



.Van de grondvlakle der halfronden van de groole hersenen is ter naau- 

 wernood eenige scheiding ziglbaar in voorsle en middelste kwab. De groeve 

 van Stlvius is zeer ondiep, en alleenlijk van binnen eenigzins aangeduid (z. 

 PI. V, fig. J.). Tegen den ondiepen bodem aan der groeve van Sylvu's ligl 

 do voorste zeefplaal, waarin ik de lakken zag dringen der slagader van de 

 groeve van Sylvits. Daartegen aan liggen de wortels der breede renkze- 

 niiwcn, welke schier de geheele ondervlakle van de voor.sle kwabben vullen 



