OiMLEEDKUNDIGE NASPORlNGEJi OMTRENT DEINDROLAGUS INUSTUS. 29 



(z. PI. V, fig. I.). Zij zijn aan den wortel bieed 0,ÜÜ8, vlak bij den bol 0,006. 



Langs de ondervlaktc van elk balfrond gaat eene diepe en gebogen sleuf 

 vrij symmetrisch van den rand des wortels der reukzeniiw naar den acbter- 

 rand des halfronds (z. PI. V, lig. 1.). De brug van Varolius is zeer weinig 

 gewelld, en aan den acbterrand alleen te ondersclieiden door den oorsprong der 

 N. N. abducentes. De vrij zware herscnschenkcis liggen vlak bijeen; tusschen 

 bon vindt men slechts eene zeer smalle middelste zeefplaat. Op de plaats, 

 waar de diep liggende hersenslagaders zich verbinden met de inwendige ca- 

 lotiden, ontstaat eene vrij ingewikkelde wondervlecht. In plaats van twee 

 corpora candicantia is er, zooals gewoonlijk bij de lagere Zoogdieren, slechts 

 ei-ne enkelvoudige kwab. Aaneen duideiijkon en sniallen trechter zit verbonden 

 eene vrij zware slijmklier. Het zeer zware en breede verlengde merg heelt, 

 door de aanmerkelijke breedte van zijn voorst gedeelte, eene pyraniiedvor- 

 mige gedaante. Aan elke zijde van de middelste sleuf zit een zeer smal pyra- 

 miedvormig ligchaam, en daar naast een vrij zwaar olijfvorniig ligchaam. Bij 

 de verticale doorsnede is zeer opmerkelijk de geringe hoogte van elk hall- 

 rond, als gevolg van het volslagen gemis van kronkels van de derde orde van 

 FoviLLE, bij den aanmerkelijken omvang van hetgeen Foville noemt den 

 zenuwslam der hersenen (troncon nerveus z. PI. VI fig. 4.). Van het celt- 

 aclitig ligchaam bestaat eigentlijk niets anders dan de knie (z. PI. VI, lig. 4.). 

 Hierdoor ligt de gezigtsbedding geheel onbedekt. Niet minder belangrijk is 

 de groote omvang van de voorste commissuur, welke vlak onder het nuli- 

 ment van eellachtig ligchaam ligt. Dat deze bijzonderheden eene toenade- 

 ring zijn tot de gesteldheid der hcisenen in de Vogels, werd vroeger reeds 

 door den lieer Owen gezegd en door mij in Sarcophilus bevestigd. De ge- 

 zigtsbedding is sterk gewelfd; tusschen haar en de vierlingkwabben is eene 

 diepe sleuf. De pijnappelklier is zeer klein (z. PI. V, lig. 4.). De vierling- 

 kwabben (C.C. quadrigcniina z. PI. V, fig. 4.) zijn sterk gewelld; de voorste 

 vooral zijn zeer zwaar. Het gestreepte ligchaam is zeer zwaar (z. PI. V, fig. 5.). 



Zoo men al deze bijzonderheden vergelijkt met diegene welke ik vroeger 

 van den Sarcophilus opteekende, en met diegene welke Uwen van de overige 

 .Marsupialien opgaf, blijkt, dat de Dendrolagus daarmede overeenstemt, en der- 

 halve de onvolmaaktheid van hersenen aanbiedt, welke de Marsupialien ken- 

 merkt en hen lot de eijerleggendc dieren doet naderen, waarmede zij toch 

 ook door hunne voortplantingswijze gedeeltelijk overeenkomen. 



Van het overige zenuwstelsel heb ik niets bijzonders op te merken. 



