•"O OiNTLEEDKUNDIGE NASPORmGEN OMTRENT DENDROLAGIS INÜSTUS. 



HART EN BLOEDVATEN. 



Ilot liarl is eivormig van gedaante; zijne spitse punt heeft geonc de min- 

 ste insnijding. Beide ooren hebben schier denzelfden omvang, hetgeen ik vroe- 

 ger ook reeds bij Sarcophilus opmerkte, en dal ongetwijfeld een bewijs is 

 van lerugblijven op minder volkomen vorm. Er zijn, even als bij al de tot 

 lieden onderzochte Marsupialiën en bij eenige andere Zoogdieren, twee voor- 

 ste holle aderen, waarvan de eene regts, de andere links van de basis van hel 

 liarl gelegen is. Dat de linker de linker vena azygos opneemt, en dat het be- 

 staan dezer beide voorste holle aderen een lerugblijven is op een foetaal le- 

 vonstijdperk van den mensch, heb ik, in verband mot de voortreflelijke na- 

 sporingen van Rathke, John Marshall, Bardeleben en Sebastian, in mijn 

 beloog over Sarcophilus aangetoond. De achterste holle ader is zeer wijd. 

 Uit den boog der aorta komen slechts twee vaalstammen, eene ongenaamde 

 slagader, die eene regier ondersleutelbecnsslagader en twee carotiden afgeeft, 

 en eene linker ondersleulelbeensslagader. In het maaksel van hel hart ont- 

 moet ik de verhouding welke aan de Marsupialiën eigen is. Kr is geen spooi- 

 zigtbaar van eironde groeven; derhalve ook niet van klapvlies van Botallis, 

 noch ook van klapvlies van Eustaciiius. Opmerkelijk kwam mij voor de 

 geringe uitgebreidheid der reglerslrook van het driepunlig kla|»vlies en de 

 tengerheid en kortheid zijner peesachlige draden. De twee andere sirooken 

 daarentegen zijn zeer zwaar. In de valvulae milralis en semilunares is geene 

 afwijking van de gesteldheid der zoogdieren. 



TONG, tongbeen, STROTTEIIOOFD, LUCHTPIJP EN LONGEN. 



De tong (z, PI. VI, (ig. 4.) heeft aan haren wortel drie in een driehoek 

 geplaat.ste kuiltjes, in elk van welke zich eene papilla valiala bevindt. Over 

 hel midden der tong gaat naar voren eene vrij diepe sleuf heen, bezet met zeer 

 spaarüame, puntig uilloopende kegelvormige lepels. Overigens is de gelieele tong 

 bezet met digi aaneengevoegde kegelvormige lepels, die vooral aan de randen 

 der Imig sclierppuntig zijn. Aan weerszijden der sleuf puilen in vrij regelmatige 

 reeks eenige p,i|)illae luiigiformes uil. Hel epithelium dei' long is zeer dik. 



Het grondsluk van lie( tongbeen (z. PI. VI, fig. 5.) is een vierzijdig heen- 

 stukje, verbonden mei de groole horens van hel tongbeen, die in schuinse 

 rigting naar achteren gaan, en zich vasihechlen aan de oprijzende horens van 

 het schildswijze kraakbeen. Evenwijdig mei hen gaan de kleine horens, die 



