EN DE BEWEGING DER AARDE OM HAAR ZWAARTEPUNT. 27 



^oodal nicn voor de gezamentlijke werking van die hemelligchamen heeft: 



In deze fornu.len is ^' eene standvastige: /, de lengte van den knoop der 

 laan, eene uncl.o van den tijd: en wel, als k de nagenoeg eenparige snX 

 iHMd voorstelt waarmede die lengte afneemt, dan heeft mcn° 



e zekere standvastige zijnde. Bij het integreeren derzelve mag men vooreerst 

 «egens de zeer kleme veranderingen van de schuinsheid der ecliptie het^ 

 geen ook door do periodieke waarde van do, wordt aangeduid, delhoek ,. 

 et weede hd standvastig stellen, en daarvoor nemen%enewarrde: 

 lusschen het max.mum en het minimum van dezen hoek ligt. Ook ma. men 

 nis de formulen over geen al te groot tijdsverloop worden uitgestre\t d.^ 

 waarde van , ,n het tweede lid als eene standvastige beschouwen. Nee 

 ■nen de aanvanke ,ke waarde van ^ = o, zoo verdvvijnt deze hoek ut 

 weede leden, en de waarde van v, die men nu door de integratie ver . 

 'echpticr '''''"' "" '' 'J'" ''' n-'^teveningen langs de vnlte 

 Men vindt aldus door integratie der vergelijkingen (15): 



ZCn (i + s« )«, (IC) 



6, = Const. + ^J^'li^JzAl^^ V Cos. (-kt + .) 

 2(l+w)Cra ■ k~ ' 



waaruit blijkt, dat de zon alleen geene .nerkbarc verandering in de schuins- 

 heid der ecliptica kan voortbrengen; en, dat de lijn der nachteveningen zich 

 m teruggaande rigting beweegt, omdat ./- geteld wordt in de (o^ren^esieid,. 

 nglmg van de jaarlijkscbe beweging, on altijd eene positieve waarde heell, 

 dewijl de term, die evenredig is aan den tijd, altijd grooler is dan de perio- 

 (iieko term. ' 



Om de nanuwkeurigheid van die formulen aan te loonen, z„||n> w,, „..■( 

 dezelve den jaarhjkscl.en teruggang van de lijn d.r nachteveningen In'v.kr- 

 nen, waarvoor de waarnemingen op andere verscbijnsolen .l. noo.l.ge gelal- 



