K A T I O. 47 



bat Ordo. Ne emm aut de oration6, cui 

 frequenter Latinitas deesset, aut de ordine, 

 in quo concinnitas desideraretur , aut de ver- 

 bosis disputationibus , quibus cum praesenti 

 caussa nihii magnopere conjunctionis esset, 

 quidquam dicamus ; Christi vocum cxplicatia, 

 nec ea semper sibi constans, ex obscuro po- 

 tius sensu, quam ex ceita legum hermeneuti- 

 carum cognitione ac justa interpretandi peritia , 

 proficiscebatur. Unde factum est, ut nec in 

 locorum enarratione lucida perspicuitas , nec 

 in senteritiarum probatione exquisitior doctri- 

 na, nec in dissentientiura refutatione criticum 

 acumen appareret. In ca autem disputationis 

 parte, ubi sanctum magnumque Christi ani- 

 mum, quem ultima ejus dicta prodant, lau- 

 dandum sibi proposuerat auctor , de illius 

 quidem sanctitate satis probabiliter quaedara 

 monuit ; magnanimitatera autera cura agendi 

 aequabilitate temere confudit. Nec Tcro ar- 

 gumenti nobilissimi vim et ambitura aut mente 

 aut oratione complexus est. Quapropter com- 

 mentationem praemio ornare non potuerunt 

 Theologi. 



Pa- 



