^6 COMMENTATIO 



propinquantibus , animum fidemque eorum erga 

 fe paene imernecione amplisfimi ordinis expertus 

 fit (i). Etenim Otho Vario Crispino, Tribuno 

 e Praetorianis , curam armandae coliortis e colonia 

 Ostienfi dederat. Hic noctem elegit, qua facilius 

 quietiusque haec perficere posfet. „ Sed, ut Ta- 

 ,, citus fcripfit (a), tempus in fuspicionem eva- 

 ^V luit. Fremit miles , et Tribunos Centurionesque 

 „ proditionis arguit : tamquam familiae Senatorum 

 i^' ad perniciem Othonis armarentur. — Rapta arma , 

 ;V nudati gladii , infidentes equis , urbem ac palatium 

 „ petunt. " 



•»i„ Erat, (ut porro narrat Tacitus), Othoni 

 "f'^ celebre conviviurn , primoribus feminis virisque; 

 ;^j-qui trepidi, fortuitusne militum furor, an doliis 

 „ Imperatoris , manere ac deprehendi , an fugere 

 ,, et dispergi, periculofius foret. — Sed haud fecus 

 ■„ discrimine Senatus quam fuo territus (Otho) , et 

 „' Praefectos Praetorii ad mitigandas militum iras 

 „ ftatim miferat, et abirepropere omnes e convivio 

 „ jusfit. — Undique arma et minae. Donec Otho , 

 5,^ contra decus imperii thoro infistens., precibus et 

 j, lacrymis aegre cohibuit: redieruntque in castra 

 „ inviti , neque innocentes. Postera die , velut cap- 

 5, ta urbe , claufae domus , rarus per vias popu- 

 5, lus ; moesta plebs; dejecti in terram militum 

 „ vultus , ac plus tristitiae quam" poenitentiae. Ma- 



9, ni- 



d") Irt Othone. c. 8. , ^,. •> ., 



. , 5 fi i .tao J 



(2) Ilist. l. I. c. 80. 



