' L I T E R A R I A. «; 37 



„ nipulatim allocuti funt Licinius Proculiis , et Plo^ 



„ tius Firmus , Praefecti , ex fuo quisque ingenio , 



„ mitius aut horridius. Finis fermonis in eo, ut 



„ quina millia nummilm fingulis militibus nume- 



„ rarentur. Tum Otho ingredi castra aufus " (i). 



Otho jam tribus in proeliis victor, tandem cum 



Vitellio manus conferuit ad Betriacum, haud pro- 



cul a Cremona, qua in pugna Othoniani a Vi- 



tellianis devicti funt. Hisce etiarii Praetorianus 



miles interfuit praeliis , quod raro alias fieri fole^ 



bat. Milites , qui magna cura fortitudine certave- 



rant , et etiamnunc pro Imperatore certare cupie- 



bant , fecundum D 1 o n e m , fic allocutus est Otho : 



„ Vos ad victorem proficiscimini, atque illum co« 



„ lite. Ego me ipfe ita liberabo, ut omnes hor 



„ mines ipfa re intelligant, eum esfe Imperatorein 



„ a vobis delectura , qui non vos pro fe , fed fe 



„ pro vobis dedit " (2). Milites , qui non modo 



verbis fuam in eum benevolentiam , fed etiam ex 



animo ostendebant, vix his cohibuit verbis, quo- 



minus in pugna omnes pro ipfo morerentur. Post 



regnum nonaginta et quinque dierum mortem fibi 



confcivit (3). Adeo lugebant milites mortera 



Othonis , ut multi praefentium cum plurimo fletu 



inanus ac pedes jacentis exosculati , fortisfiraum 



vi» 



(0 •^"'' '• 1« <^' 81 et 82. 

 CO Xiphil. t Dione, 1. LXIV. c. 13, 



(3) Vid. Plut. in Othone. — Suet. in Othone. TncHiit, 

 L I. c. 45) c. 87— 90«J« n« c. u— 29, c. 47 fqq. 



