LITERARIA. 83 



eos adhortabatur , ut reverentia profequerentur 

 Senatum. Frustra quoque postea Vitellius princi- 

 pes mi{it Senatores , ut pactionem iniret cum 

 Vespafiano. Sed milites, ut Montesquivii 

 utar verbis, hos excipiebant legatos tanquam fer- 

 vos quam maxime ignavos Principis, quem jam 

 improbaverant (i}. 



Quod autem rei caput est, disciplina militaris 

 fracta eo tempore fuit: unde factum, ut pro 

 lubitu et arbirrio agerent Praetoriani. Disciplina 

 militaris, qujl severius nihil apud Romanos sanc- 

 tiusque, neglecta erat; hinc orta tanta licentia et 

 libido militum. „ Quam diu , inquit LipfiuSj 

 „ disciplina militaris et fanctitas quaedam, ut ita 

 „ dicam , armorum viguit : nullae opes humanae ar- 

 „ mis Romanis potuerunt refistere : postquam fan- 

 „ guine civili infecta ea et corrupta funt , postquara 

 „ rapere et lancinare , atque etiam lascivire in mo- 

 „ rem vertit ; refedit illa virtus , et quod fequitur 

 „ fortuna, nec aliud quam umbra et nomen fuit 

 „ militiae Romanae"(2). Corruptaedisciplinaecul- 

 pa Imperatoribus inhaeflt, quippe qui voluptatibus 

 fuis et libidinibus , omnique laute vivendi rationi 

 indulgentes , negligerent prorfus disciplinam. Hoc 

 imprimis ex Gommodi regno apparuit: iste enira 

 gladiatoriam artem magis quam rem militarera fpec- 



tans, 



CO Op« cit. cap. 15. pag. 159. 

 (0 Lt Mil. Rom, h. I. dial. i. 



F » 



