ASTRONOMICA. 49 



Mihi simplicissima ratio visa est haecce : solem 

 omittimus , cujiis parallaxis in azimutho omnino 

 negligenda est. Itaque observata limbi lunaris al- 

 titudo prae semidiametro , inclinatione horizon- 

 tis , ceteris , ita corrigatur , ut apparens altitudo 

 /=90° — ZZ, prodeat. Pro hac altitudine refrac» 

 tio r quaeratur, Sic invenitur / — r = 90° — ZU, 

 Ex ZZ-', ope formulae modo citatae, computetur 

 Z'U , et pro hac distantia lunae a zenitho geocen- 

 trico parallaxis indagetur. Quae praecepta formu- 

 lis ita comprehendimus : 



/ =: altitudo obs. ± error instrum, — inch*n, 



horiz. ± semidiara. 

 r =2 refractio in tabula ipsi / respondens. 

 /' = (/— r) — (cp— 00 cos A. 

 = altitudo apparens supra hor. geocentriciiin. 

 sin/) = sin ^r cos [ (l-^f) — (^)— <:|)') cos A\, 



A = / — r^p. 

 ubi — (J)' est differentia latitudinem astronomicam 

 inter atque geocentricam ; ;r parallaxis horizontalis 

 lunae ; A vero azimuthum. Hoc modo in paralla- 

 xi, adeoque in altitudine, nullus error latet, et 

 ZL" = ZL"' haberi potest. 



Sed tamen lunam , quae revera est in verticali 

 geocentrico 7JL' , aut astronoraico ZL" , transpo- 

 nimus in verticalem astronomicum ZL', Restat 



igi- 



> 



lUi 636. Mackay, /. /. I. 170. 6 ohnenberger, Anlei' 

 tuug zur Geegraphischen Ortsbestimmnng, 4:7, 



D 



