10 



J. VAW ASSEN, 



Quod a Philosophis aut praecipitur, aut certe praecipi oporlet, expefendatia 

 et colcndam esse virtutem , non spe utilitatum quarura effeotrix sit, sed propler 

 ipsam, et ob nativam ejus pulcritudinem , cnjus amore omnes boni trahuntur, 

 hoc latissime patere mihi videtur , et non injnrid in eaudem sententiam de 

 disciplina nostra posse dici. Quae cum ita penilus sentio', desinant miiari isti 

 reprehensores , ubi nostra sese effert oratio in ejusmodi re , quae multis jam 

 satis frigida , nobis vero propter ipsam civitatum salutem gravissima inprirai» 

 et nuuc videtur, et, quamdiu nobis constabimus, seraper videbitur. 



Monitos autem Vos esse velim A. A., ne putetis me hic diffioillimam illam 

 cogitare quaestionem, quae tam raagna nuper animorum conteutione in Ger- 

 mania est agitata, cum quaereretur: utrum novae leges, quas Codices Civile» 

 ■vocamus, Juris scientiae nociturae essent an profiiturae. Quae sane quaestio 

 quamvis digna sit, quae diligenter perpendafur, a nosfrae tamen oraliouis ar- 

 gnmento ac proposilo sejunctaest; neque id agimus, ut Vos tamquam ad cer- 

 laminis, conspectum , hinc Romanorum , illinc hodiernorum populorum 

 Jure Civili adduclo , arbilros constituamus utrum sit praestantius et fiuctuo- 

 sius. 



Saepenumero animadverlimus, illis qui hoc agunt id accidere, ut, oum Jus 

 defeudere volunt, summam committaul injuriara, et suam quisque sententiam 

 ita tueantur , ut qund alterius laudibus detrabant , alteri adjiciant. Nds igi. 

 tur, cum id agiriaus, ut probemus, quam ne<essarium sit hoc ipso fempore 

 Juris scientiae Romanae studium , solam cogitamus et spectamus ilitus praestaa» 

 tiam et utilitatem et necessitatem. 



At sentio hoc loco quam difficile sif, quod inifio orafionis promisi, jam 

 praestaTe, proplerea quod eam quam siguifi^^amus Juris Romaui utUttafem ejus- 

 mcdi intelligimus, quae a notatione ef auiraadversione horum femporum disjun» 

 gi nequeat, Res ardua est ifa dicere, ut veram animi sententiam explices, ne» 

 que apud quemquam aut injuriae aut inprudeutiae crimen suscipias. Erigit vero 

 nieel consolatur cogitatio, Vos ipsis, Audifoies Humaiiissimi! qui mccum com« 

 inunem hanc nostram patriam caritaie amplectimini , neque ad opinioniim com* 

 lueula abducimiui, quolies ttmpuium pubhcorum ralioaeui ac coaditiouem 



re- 



