2i C. J. T AIT A S S E N, 



si ea a"se libere explicui, animi sensa Vobis non omnino inprobantur, 

 hoc milii niagis gialuiabor, quod simul auctoritatem mibi dederitis, ad eam 

 in enidienda juventute ralionem suscipiendam , quae ab initio mibi proposita 

 fuit. H^ec autem cnjusmodi sit , satis me declaravisse arbitror. Spectat 

 enim unice eam ipsam rem, ia qua tam dui oratio versata est , Jiirispru- 

 dentiae Romanae , ejusque fontium cognitionem, et, quautura in nobis silum 

 erit, u:tnlis, ingenii, animi, hujusce studii ope confjrmatonem. 



Hoc vero meum consiUum, utcunque laudabile, sentio, quam parum mi- 

 hi aliiftf^ue profuturum sit, et quara infelicem potius exilum habiturum , nisi 

 arduum et insobtiim iter ingresso praesto sint , qui manum benevo||^^ tear 

 dant, viamque mihi muniant, . t, , , ,,, 



Ad Vos igitur meconverto, Juris discipUnarum Professores, Viri Clarissimi, 

 collegae conjiinctissimi! Ut quondara hortatu me et praeceptis ad haec studigi 

 rite pcrcipienda exritastis et iustituistis , ita niiuc ad eadem studia rite juven- 

 tuti tradenda , ut monitis me et consiUis adjuvelis et suslentetis, oro vos at- 

 que ol)secro. 



Equidem non comraitlam, ut ingratus reperiar erga Vos, qui majorum me 

 Leneficiorum memoria obsliictum tenetis , quam aut bic locus , aut vesira 

 modesiia , aut mea iufaulia sinunt , ut digne nunc commemorem. 



Quae amicitia artes ac doctrinas coujungit, eadem conjuugal necesse est eos, 

 qui in harum artium ac doclrinanim custodil positi sunt. iVIeo igitur quodam 

 jiire Vos, Viri Clarissimi, omui erudilionis genere conspicui, rogatos esse 

 velim, ut frateruo me amore, quali ipse erga Vos feror, iu societatem vestrani 

 adsciscatis summaeqiie vestrae benevolentiae particip«m reddatis! 



Quales aiitem Praeceptores ipse naclus sum , utinam Vos, Ornatissirai Com- 

 raditones, talem aliquaiido me praeceptorem cognitum judicetis. 



Superebt enim ut Vos compellem Vobisque me commeiidem iu quorum ca- 

 rilale maximam reliquae vitae feiicitatis parlem positam exislimo, Seplem fere 

 anni suut, cum iu banc Urbem iterum deferrer , optimi llegis optimum liiium 

 ■Sludionim causa 'comilaturus. Quoties illud tempiis , ct quod deinceps excur- 

 ril oogito, cogito aulem quutidie, tolics raibi animus vebemeuler commove- 



