4 I-I. P. D E K A N T E R 



no satis bene instructos se probaverunt ad omnes sacrf muneris partes, ut oporteret 

 explendas. 



Jam ante Jesu mortera ex eorum numero exciderat optimi Domini proditor Juda» 

 Iscariotli ; illi vero jam, de munere obeundo diviuitus eJocti et de rebus agendis ad« 

 moniti, sacro ritu in ejus locum sufTccerunt Matthiam; deinceps eorum consortio phi- 

 ne supernaturali modo adjunctus est Paulus. 



Omnes illi , cum variis in locis , doctrina Religionis Christianae praedicanda , multis 

 hominibus divinam ejus auctoritatem persuaderent , singulares hic et illic constituerunt 

 coetus eorum, qui in peculiares societates religiosas coirent, Deumque unanirai con- 

 sensu ad norraam a Jesu praescriptam saucte et pie colerent. His vero coetibus regen- 

 dis , praeter Euangelistas, qui dicuntur, aliosque Ecclesiae ministros extraordinarios 

 eosdemque ipsorum in Religione Christiana propaganda adjutores, ordinarios quoque 

 praelecerunt, vulgo npserpijTsiim vel et 'Eirlaxo^rctj; dictos. Requirebantur enim rei 

 Christianae tutatores et vindices bene instructi, qui doctrinim ab Apostolis traditara 

 puram atque illibatara conservareiit , distincteque exponcrent , et ad recte et beate vL- 

 vendum adhibercnt , quorum insuper officium esset, sacris praeesse , omnia ad cultum 

 publicum socialem pertincntia moderari et in universum videre, ne quid res Christiana 

 detrimenti eaperet, oraninoque id agere , ut siugulis bene esset , atque omnium coe» 

 luura decus et salus conservaretiir et in dies augeretur. IIoc autera munus in se sus- 

 cipere noa poterant Apostoli ; neque enim illi in uno eodemque loco permanere po- 

 terant, diviuitus scilicet jussi, Religionem Jesu longe lateque proferre. Coetuum 

 ttiam constitutorum numerus in dics ita ajgebitur, u: singulis continuo inservire et 

 prospicere non possent. Certe curare eos oponebat, ne deessent, ad quos, post ipso- 

 rura mortem sacrum munus tuto defi.rri posset. Paulus in loco Eph. IV: ii diserte 

 (locet, diversos sacrorum min'9trorura ordines, qui sua aetate jam exsistebant, ipsius 

 Jlsu noraine et auctoritate tsse constitutos, unde liquet, Apostolos, in ordinariis quo- 

 que illis Ecclesiae minisiris creandis , suprcmi Ecclcsiae Regis et Gubernatoris volun- 

 taii et coDsiliis satisfecisse ( i ^. 



Tlfiir' 



( i) Quos ibi memorat Panhis, praeter Apostolos 5rp8<$^Ta? cc evxyyeXiffTai , ii certissime fiie- 

 runt ministri Ecclesise extraordiitaiii , qnornm rannv.s noii ciac i.'Cri.-L"tunra , sed ad Apostolorum tan- 

 tum tempora pertinebat. Ordiiiarii anrem incelljgendi siint woi^tVf? ^Hi ««' hixtxzXai , qni alibi in 

 N. F, dicuntur itfta^iTtfot vel ^»i<r*5»r»(. C(F. infr» liiceiida , ct V^tringa, tk Synag. ret, L. If. 

 c. 2. p. 484, 485. De iniuierij sacri origine cf. quoque Cl. L. Suriiisnr , Orntio de muneris doctri. 

 rui£ Chriitianiu interpretuw pi aeUaiilia futuris Re/igieiiis diictoribui ii!e acUimai:da, pag, p — 18. 



