RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. g' 



Tlpeir^uTefav aiitem et 'EtktkiIzu», iion diversos ordines , sed unius ejusdemque' 

 muneris denominationem fuisse, existimamus. Sane Apostolorum aetate singularem' 

 Episcoporura ordinem fuisse, a Presbyteris diversum, praeter Theologos Pontiticios , 

 alii quam plurimi contender-unt et praesertim e societate Ecclesiae Anglicanae defen- 

 dere conati sunt Hammoudus (2), Dodmllus (3), Pearsoms (4), Binghamus (5) 

 alii. Nos vero minime negamus, jam Saeculo II, Episcopos a Presbyteris liic atque 

 illie fuisse distinetos , at Apostolorum aetate lioc discrimen nondum adfuisse, sed unum 

 idemque fuisse eorum munus , ob sequcntes rationes statuimus. 



Primum quidem utraque appellatio nonnunquam in eadem orationis serie de iisdem 

 personis adliibetur. Vid. Act. XX: 17, 28. Tit. I: 5, 7. 



Ddn Paulus in initio Epistolae, quam scripsit ad Philippenses , mentionem facit 

 Episcopori:m et Diacomriim; unde apparet , tunc temporis noncium Episcopos fuisse a- 

 Presbyteris distinctos. Si enim ita sese habuisset res, certissime Preshpcros quoqne . 

 memoraturus fuisset, ciim nulla ratio excogitari queat, quare eos in salutando data 

 opera omiserit. Simiii ratione in Epistola prima ad Timotheum Cap. III, ubi munerura 

 Ecclesiasticorum officia recenset, memorat tantum Episcopos et Diacouos; Presbyterorum 

 autem cum nullam prorsus faciat mentionem , vi.': dubitari potest, quin unura idemque 

 horum atque Episcoporum fuerit munus. 



Addimus porro, qucd ex scriptis N. F. constat, plures simul in una eademqe urbe 

 fuisse Episcopos. Vid. Act. XX: :8 , collatis antecedentibus et Phil. I: i. Cum 

 ecim constet, introducto seriori aetate discrimine inter Episcopos et Presbyteros, unum 

 tantum singulis coetibus Episcopum praefuisse, probabile omnino fit, Episcopos 11. cc. 

 memoratos, eosdem fuisse ac Presbyieros, quorum plures in singiilis Ecclesiis erant 

 constituti. 



Hisce dentque argumentis addi possunt et testimonia Patrum Ecclesiae antiquissimo- 

 nim, ut Ckmentis Komnni atque Polycarpi, quae studiose expouiit et vindicavit Ga- 

 Herus in Diss. mox laudanda pag. 8 — 12, quare ad hunc scriptorem hic tantum re- 

 Biiitimus , omni uberiori horum tcstiiiinniorum rccensione omissd, 



Variis modis horum argnmentorum vim infringere conati sunt ii, qui contrariaui 

 scmentiam assiimserunt, neqiie tamen de iis jam agimus, cum ita egregic hoc factui» 



sit 



("2) Disiertr. tfuafuor, qiiibas Episcopatus jura adnruiintur, Lond. itJ^r. 



(3 J D:s;ertt, C-ji>riaiucae (decima), O.xon. 1684. 



(4; Vindiciae Epistolac Ignatii Crepetitae in Coleierii Patr. /^post,') Erf. Cleric! , Vol. ri. 



Cs) OrigcKct Ecciesiasticae , L. IL c. i. 



A 3 



