Jo H. P. D 1 K A N T £ R. 



PARS PRIOR. 



ANNOTATIO AD LOCUM. 



1 P E T R. V: 1 — 4^ 



J\.d hujus loci intelligentiam non anxie inquirendum esse putamus de nexu, quo cuitt 

 reliquo epistolae argumema cohaereat, cum manifestum sit, prorsus novum hic io» 

 choari argumentum cum antecedentibus non adeo cohaerens ( i ). 

 Nihil igitur aos impedit, quominus loci interpretationem continuo aggrediamur. 



C. I, Uff^lBuTipeuf Toiii iv tliiiv mtfamha , o ffu/iTfiffffuTepoi kdc) 

 liifTUi Tuv Tou XpiTTOu TraiifiiiXTav , 6 Ka) xi?* luXhoutnt 

 «■TroKoihuirTaifisil 'ho^ifi; Mivuvia. 

 Presbyteros, qui sunt inter vos , qtiam maxime hortor eg» 

 collega (vester) idtmque tcstis afflictionum Christi y 

 nec non (Ejus) gloriae, quae aliquando manifesta redm 

 detur , consors (fuiurus). 



Coavenitur in his Petri oratio ad eos , qui in coetibus Christianorum t^< iixrmfSif 

 (vid. Cap. 1. c. I ) munere sacro fungebantur. 



XlfetffiuTtfM. hic ordinarii Ecclesiae ministri intelliguntiir, ab Episcopis minime di» 

 versi. Propriqm boc iis adhaesit nomen, sive habita ratione aetatis , quod in Ecclesia 

 Christiana primaeva imprimis ad munus sacrum obeundum eligebantur seniores , qui ju- 

 tenili arrogantia vel imprudentia nemitem ofFenderent, sive ad imitaiionem usus loquen» 



* 



( I ) G.T. Zachariae in Klirze ErklHrung der Briefe Jacobi , Petri etc. ad h. I. monet, praeceptiim 

 Sltimum superioris cap. quo inculcatur, ut Gliristiaiii Deo semet coramendent h «yaSoToi/f , ausara 

 praebuissc Apostolo ad singulare illud praeceptum injuugendum , quod loco nostro comioetur. Ai" 

 futius quidcm, ut nobis videtur, quam verius., 



